Ja, Pink, het steunen van genocide zou eenzaam moeten zijn.

Ja, Pink, het steunen van genocide zou eenzaam moeten zijn. Het Macklemore-schandaal is alleen maar erger geworden.

Je weet waarschijnlijk  al wat er  met de muzikant Macklemore is gebeurd.  Kort samengevat: hij was bezig met een grote tournee als voorprogramma van Ed Sheeran, maar er werd besloten hem van de tournee te halen omdat hij zich tijdens zijn optredens openlijk uitsprak ter ondersteuning van het Palestijnse volk. (Een van zijn bekendste nummers is  ‘Hind’s Hall’  , over Hind Rajab, een van de duizenden kinderen die opzettelijk door Israël zijn vermoord.) Sheeran zou onder druk zijn gezet om Macklemore te annuleren door  Robert Kraft , de eigenaar van de Patriots en het stadion waar Sheeran en Macklemore zouden optreden.

Dat is allemaal al weerzinwekkend genoeg. Je hebt een Amerikaanse miljardair – die in zijn vrije tijd is vervolgd voor  zijn betrokkenheid bij een illegale seksbende  – die besluit dat een muzikant niets mag zeggen ter ondersteuning van een volk dat wordt uitgeroeid met Amerikaanse wapens. Geweldig. Ik vind dat fantastisch voor ons.

Maar daarnaast zijn er nog andere beroemde multimiljonairs die zich luidkeels uitspreken ter ondersteuning van de vervolging van de man die zich verzette tegen genocide. Een van de meest opvallende van hen is Pink, de singer-songwriter die zich gedurende haar carrière herhaaldelijk heeft uitgesproken voor de slachtoffers van het Amerikaanse imperialisme. Pink  deelde een bericht op sociale media  waarin ze opriep om Macklemore van Sheerans tournee te schrappen, en haar wens werd ingewilligd. (Hoera!)

Pink speelt nu het slachtoffer omdat sommige mensen het blijkbaar niet leuk vonden dat ze in feite genocide goedkeurt. (Ik snap niet wat er in al die haters is gevaren.) Ze heeft gezegd dat  het steunen van de genocide in Gaza een eenzame ervaring voor haar is geweest .

“Ik heb mijn hele carrière opgekomen voor de mensen van anderen, en ik weet precies wat dat kost. En nu kom ik op voor mijn eigen mensen, en ik dacht dat ik van tevoren wel wist hoe eenzaam dat zou zijn. Maar het is nog eenzamer dan dat. Toch doe ik het.”

Ik bedoel, je moet wel met haar meevoelen. Nadat ze geprobeerd heeft onschuldige mensen te beschermen tegen de massamoorden van het Amerikaanse imperium, besluit ze op  een gegeven moment  haar goedkeuring te geven aan een van onze genocides – de meest gruwelijke in lange, lange tijd – en het blijkt eenzaam te zijn. Ik heb altijd gezegd dat mensen die genocide plegen de gevolgen van hun misdaden moeten ondervinden, maar we kunnen het er allemaal over eens zijn dat eenzaamheid een stap te ver is.

Pink beweert dat ze opkomt voor haar volk, het Joodse volk, maar dat is natuurlijk aantoonbaar onwaar en ronduit idioot. Ik ben Joods. Ik ben tegen genocide. Ik ben tegen apartheidsstaten. Ik ben tegen etnische zuivering. Ik ben tegen landroof. Ik ben tegen racisme. En al die redenen zijn de redenen waarom ik me verzet tegen alles wat Israël doet. Wanneer je probeert de bewustwording van Israëls ongelooflijk weerzinwekkende misdaden te onderdrukken – en bewustwording is wat Macklemore probeert te bewerkstelligen – verdedig je geen Joden. Je verdedigt alleen de moord op onschuldige mensen.

A) Er zijn miljoenen antizionistische Joden zoals ik.  Er zijn ook miljoenen christelijke zionisten. Sterker nog, er zijn meer christelijke zionisten in de VS dan Joden in de wereld. Dus doe niet alsof “pro-Israël” gelijk staat aan “pro-Joods”.

B) Israël maakt alle Joden wereldwijd aantoonbaar minder veilig.  Niet veiliger.  Door iedereen ervan te overtuigen Israël gelijk te stellen aan het Jodendom, heeft Israël miljoenen mensen doen geloven dat Joden allemaal genocide, haat, racisme en het bombarderen van onschuldige mensen steunen. Daardoor haten miljoenen mensen wereldwijd Joden in het algemeen,  dankzij Israël.  Die mensen hebben ongelijk. En hun onwetendheid moet Israël volledig worden aangerekend.

C) Je kunt niet beweren dat je Joden beschermt door genocide te verdoezelen en degenen die erover praten het zwijgen op te leggen.  Je hebt niemand beschermd behalve de daders van de genocide. Gefeliciteerd. Wees trots.

Opvallend genoeg beseft Alecia Moore (ook bekend als Pink) niet dat ze zelf het monster is geworden waar ze ooit tegen vocht. Ze speelt de tekst van haar nummer ” Dear Mr. President ” na, dat ze voor het eerst uitbracht tijdens de regering-Bush, alleen is ze nu de harteloze machthebber die haar eigen sociopathische gedrag niet herkent. Hier volgen enkele fragmenten uit de tekst:

Geachte heer president

Ga een wandeling met me maken.

—

Wat voel je als je in de spiegel kijkt?

Ben je trots?

—

Hoe kun je slapen terwijl de rest van ons huilt?

Hoe kun je dromen als je moeder geen kans heeft om afscheid te nemen?

—

Geachte heer president, was u een eenzame jongen?

Ben je een eenzame jongen?

—

Laat me je vertellen over hard werken.

Je huis herbouwen nadat het door de bommen was verwoest.

Dus, Pink, was je een eenzaam meisje? Ben je een eenzaam meisje? Ben je trots? Hoe kun je dromen als je moeder geen kans heeft om afscheid te nemen?