Eindelijk beginnen Amerikanen de waarheid over de Republikeinse Partij te zien.
indignatieai-redactie
6 min read
Republikeinse Partij – Een zakenman kan dit land weer op het rechte pad brengen. Republikeinen zijn beter voor de economie. Republikeinen zijn dol op het leger. Leugens, leugens en nog eens leugens.
Republikeinse Partij Het was bemoedigend om te zien dat een paar recente peilingen aantoonden dat Amerikanen voor het eerst in lange tijd meer vertrouwen hebben in de Democraten dan in de Republikeinen als het om de economie gaat. Het is waanzinnig dat dit als een verrassing komt, en dat deze twee partijen zo dicht bij elkaar liggen is absurd. Op dit moment meer vertrouwen hebben in de Republikeinen als het om de economie gaat, is net zoiets als Sean Combs als oppas vertrouwen.
Al decennialang bouwt de Republikeinse Partij haar electorale successen op mythes en leugens. Ronald Reagan was de laatste Republikeinse president van wie de gemiddelde burger zou zeggen dat hij het land in betere staat achterliet dan hij het aantrof. Ik zou dat om uiteenlopende ideologische redenen niet zeggen, maar ik ben dan ook een liberaal. Ik ben echter bereid toe te geven dat de gemiddelde burger dat wel over hem zou zeggen.
Maar dat is alweer heel lang geleden. Je moet minstens vijftig zijn om je dat nog te kunnen herinneren. Maar de laatste drie Republikeinse presidenten – Bush, Bush en Trump – waren rampen. De eerste Bush was verantwoordelijk voor een dubbele recessie en een enorm schandaal rond spaar- en kredietinstellingen dat de schatkist plunderde. De tweede Bush begon een kostbare en tragische oorlog gebaseerd op leugens en bracht de wereldeconomie bijna op de knieën. Trump, daar weet je alles van – corruptie, fascisme en verbijsterende incompetentie.
Dat zijn vier decennia van mislukking. Sterker nog, het gaat veel verder terug. Een paar weken geleden kreeg ik een e-mail van mijn vriend Simon Rosenberg, die al jaren de economische prestaties onder Democratische en Republikeinse regeringen nauwlettend volgt. In die e-mail stond een grafiek die aantoonde dat, helemaal teruggaand tot FDR, de maandelijkse banengroei gemiddeld 176.000 bedroeg onder Democratische presidenten en 59.000 onder Republikeinse presidenten.
Trumps gemiddelde over beide ambtstermijnen, vanwege het banenverlies tijdens de pandemie, staat zelfs in de min, -7.000. In zijn huidige ambtstermijn komt Trumps gemiddelde uit op 44.000 banen per maand. Joe Biden, vraagt u zich misschien af? Hij kwam uit op een gemiddelde van 336.000.
Er is nog zoveel meer. Terug naar het tijdperk na Reagan: van 1989 tot 2026 hebben we 20 jaar lang Democratische presidenten gehad en 17,4 jaar lang Republikeinse presidenten. Durft u een schatting te maken van het aantal banen dat onder Democraten versus Republikeinen is gecreëerd?
Antwoord: Het is 49,8 miljoen tegenover 1,9 miljoen. Dat is geen typfout. Vijftig miljoen tegen twee, in feite. Democratische presidenten hebben het ook veel beter gedaan dan Republikeinen op het gebied van mediaan huishoudinkomen, bbp-groei, de Dow Jones-index en zelfs de vermindering van het begrotingstekort. Vooral op het gebied van de vermindering van het begrotingstekort.
Waarom denken mensen over het algemeen dat de Republikeinen beter zijn voor de economie? Drie redenen.
Ten eerste profiteert de Republikeinse Partij ervan de partij van het grootbedrijf te zijn, waardoor mensen ervan uitgaan dat ze beter inzicht hebben in winst en verlies (en dat hebben ze zeker wat dat laatste betreft). Mensen zien dat bijna elke Wall Street-figuur en topman van een groot bedrijf een Republikein is, en laten zich daardoor leiden.
Ten tweede zijn de Republikeinen en hun mediapropagandisten buitengewoon bedreven in het versterken van de bovengenoemde luie misvattingen. Wanneer een Republikein president is, vinden ze het ene goede economische nieuwsfeit en hameren daar eindeloos op.
Wanneer het een Democraat is, doen ze precies het tegenovergestelde, zoals Fox News en Fox Business keer op keer deden met de neerwaartse herzieningen van de werkgelegenheidscijfers door het BLS tijdens Bidens laatste jaar in functie. Neerwaartse herzieningen komen vrij vaak voor, maar je kunt er zeker van zijn dat de Fox-zenders er tegenwoordig niet veel meer over praten.
Ten derde, en naar mijn mening het belangrijkste, doen de Democraten een vreselijke job als het gaat om het bespreken van dit alles. Om te beginnen weet ik niet eens zeker of de meesten van hen wel beseffen hoe groot de meningsverschillen over de economie zijn. Ik herinner me dat ik een paar jaar geleden met een groep Democratische leden van het Huis van Afgevaardigden sprak.
Ik begon een aantal van deze statistieken op te sommen, en een aantal van hen pakte een pen en een stukje papier en begon ze op te schrijven. Aan hun gezichten kon ik zien dat dit nieuw voor ze was. Dat is gewoon onverdedigbaar – een totaal falen van de landelijke partij en het leiderschap van het Congres.
Democraten en hun adviseurs lijken te geloven dat ze zich niet hoeven te bemoeien met het aanvallen van de vermeende sterke punten van de Republikeinen. Ik herinner me een gesprek met een medewerker van Biden (toen Biden nog plannen had voor herverkiezing) die zei dat de perceptie van Trump als succesvolle zakenman diepgeworteld en onwrikbaar was.
Ik zou er niet aan twijfelen dat elke peiling en focusgroep dat zou bevestigen. Maar dat betekent niet dat de juiste aanpak en een berg geld daar niets aan kunnen veranderen. Als je oud genoeg bent om 2004 te herinneren, weet je nog wat “Swift-boating” inhield. In juli zag het land John Kerry als een oorlogsheld. Drie maanden en 22,4 miljoen dollar later vond de helft van het land hem een verrader, een lafaard of een beetje van beide.
Dit is een les die de Republikeinen ter harte nemen: ze vielen zijn sterke punt aan en veranderden de perceptie van hem. Als het goed gedaan wordt, werkt het. De Democraten moeten dit ook begrijpen. En natuurlijk logen ze over Kerry. En toch werkte het. Maar de Democraten moeten gewoon de waarheid vertellen.
In dit geval hebben de Democraten niet veel gedaan om Trumps populariteit te drukken. Dat was ook niet nodig. De zichtbare realiteit doet hier grotendeels het werk. Maar tussen nu en november 2028 is het aan de Democraten om de klus af te maken.
Ze moeten het land het ware verhaal vertellen over de Amerikaanse economie van de afgelopen vier decennia: dat elke Republikeinse president een puinhoop heeft achtergelaten die de Democraat zo goed mogelijk moest proberen op te ruimen, en dat elke Democraat het land economisch beter heeft achtergelaten dan hij het aantrof, meestal veel, veel beter.
Ze moeten ervoor zorgen dat elke Amerikaan de cijfers 49,8 miljoen en 1,9 miljoen kent. Ik heb slechts één prominente Democraat ooit naar deze cijfers horen verwijzen in een belangrijke toespraak: Bill Clinton, in zijn toespraak op de Democratische conventie in Charlotte in 2012. Het zou verplicht moeten zijn voor elke spreker op de volgende conventie om dit te vermelden.
En trouwens, nog een sterke kant van de Republikeinse Partij waar ze direct op moeten inhaken: het idee dat de Republikeinse Partij de pro-militaire partij is. Vertel dat maar eens aan de moeders van de matrozen aan boord van de USS Abraham Lincoln . Kun je je voorstellen wat er zou zijn gebeurd als wat er op dat vliegdekschip gebeurde, onder president Kamala Harris was gebeurd?
Ten eerste, dat zou niet zijn gebeurd, want wat haar goede en slechte punten ook mogen zijn, ze zou niet zo dom zijn geweest om deze stomme oorlog te beginnen omdat Benjamin Netanyahu haar stomme ideeën in het hoofd heeft geplant. Maar als het op de een of andere manier wel was gebeurd, zou Jim Jordan schreeuwen over een impeachmentprocedure en zou Fox News vrijwel niets anders meer uitzenden (Fox heeft het verhaal wel enigszins behandeld, maar minstens één presentator heeft onlangs flink uitgehaald naar die zeurende matrozen).
Daar komt nog bij dat Trump vorige week een volstrekt onbegrijpelijke aankondiging deed, waarin hij de marine opdroeg om op sommige vliegdekschepen terug te keren naar de oude, stoomgedreven katapultsystemen. (Waar haalt hij die onzin toch vandaan?) Experts zeggen dat deze systemen hopeloos verouderd zijn, minder effectief dan de elektronische systemen die momenteel in gebruik zijn, en dat de installatie ervan miljarden dollars zal kosten.
Om eerlijk te zijn, vond ik de opmerking van de Democratische senator Mark Kelly hierover wel treffend: “Hij is een projectontwikkelaar die op het randje van mislukking verkeert en meerdere faillissementen op zijn naam heeft staan. Hij zou zich niet moeten bemoeien met systemen, en al helemaal niet met vliegdekschepen.”
Dus: nee, nee en nog eens nee. Een zakenman kan de problemen in Washington niet zomaar oplossen. Misschien lukt het er ooit eentje, maar deze niet. Hij is een oplichter en dat is hij altijd al geweest. De Republikeinse Partij is niet goed voor de economie. Ze verprutsen het elke keer weer. En de Republikeinse Partij is niet pro-militair.
De laatste twee Republikeinse presidenten zijn volstrekt onnodige oorlogen begonnen en hebben daarmee de levens van militairen op het spel gezet. De volgende Democratische presidentskandidaat – gematigd, socialistisch, man, vrouw, wat dan ook – moet dit soort dingen onomwonden en herhaaldelijk zeggen. En elke Democraat moet zich daarbij aansluiten.
