Een voormalig medewerker beschrijft het exacte moment waarop hij besefte dat Trump destructief was.

Een bewerkt fragment uit Anthony Scaramucci’s nieuwe boek All the Wrong Moves, gepubliceerd in de zaterdaguitgave van The Guardian, onthult dat de communicatiedirecteur van president Donald Trump al snel de chaos van Trumps eerste ambtstermijn doorhad.

“Werken voor Trump was niet alleen een enorme fout. Het gaf me de kans om nog veel meer enorme fouten te maken. Ik werd er beroemd door, en in de nasleep leek mijn hele leven in elkaar te storten,” aldus Scaramucci, die nu een uitgesproken criticus is van zijn voormalige werkgever. Hij voegde eraan toe dat hij snel leerde dat de regering bestond uit een reeks lekke, vijandige compartimenten.

“Trump had me een baan aangeboden: directeur van het Office of Public Liaison, de afdeling van het Witte Huis die contacten onderhoudt met belangengroepen. Reince Priebus, Trumps stafchef, blokkeerde die benoeming. Steve Bannon, de hoofdstrateeg, was er ook tegen dat ik in het Witte Huis zou werken. Ik was een traditionele, gematigde Republikein met connecties met Trumps dochter Ivanka en haar man, Jared Kushner,” aldus Scaramucci.

De Kushner-groep vormde één silo binnen de regering. Priebus vormde een andere silo: het Republikeins Nationaal Comité. Bannon was een MAGA-aanhanger van extreemrechts. Alle silo’s waren vijandig tegenover elkaar: Priebus en Bannon lekten voortdurend informatie naar elkaar. Maar ze waren het erover eens dat ze me absoluut niet in de buurt van Trump wilden hebben.”

Later zei Scaramucci dat zowel Priebus als Bannon hadden geprobeerd hem te dwarsbomen met een benoeming tot ambassadeur.

“Ze vroegen me om met hen af ​​te spreken vóór de aankondiging in het Oval Office. Dus ik ontmoette hen op het kantoor van de stafchef en noemde hen (GEHEIM) die informatie over elkaar lekten en de president schaadden. Met andere woorden, het ging niet goed. Al vanaf het begin,” aldus Scaramucci, die zichzelf omschrijft als “een verrader”.

Later, nadat hij zijn baan in de communicatie had gekregen, zei Scaramucci dat hij een telefoontje kreeg van een medewerker van Capitol Hill, die klaagde dat hij zijn werk te goed deed.

‘Je krijgt te veel aandacht. Je praat in volzinnen. Trump gaat je ontslaan. Wees voorzichtig.’ Ik zei tegen mezelf: ‘Ik geef nooit meer een persconferentie.’ Maar dat werkte niet. Want ik kon de situatie niet inschatten. Oftewel, ik kon Trump niet peilen,’ aldus Scaramucci.

Maar Trump veranderde na het winnen van zijn eerste termijn, voegde hij eraan toe.

“Tijdens de campagne, als ik vond dat Trump iets doms deed, zei ik: ‘Dit is… dom.’ En dan keek hij me aan en zei: ‘Nou, waarom is het dom?’ En als hij het met me eens was, deed hij het niet; en als hij het er niet mee eens was, bleef hij het doen. Hij vertelde Jared Kushner dat ik hem aan zijn vader, Fred Trump, deed denken. Ik zei gewoon wat ik dacht; ik was een typische New Yorker; ik had mijn geld zelf verdiend, ik had het niet van mijn vader geërfd. Dus zocht hij mijn mening op,” aldus Scaramucci.

Maar hij maakte de fout om na Trumps overwinning openhartig te blijven. En eerlijkheid, besefte hij, was niet langer voldoende.

“Nu ik het me realiseer, was hij er meteen ontzettend geïrriteerd door. Hij was president van de Verenigde Staten. Hij verwachtte dat iedereen met wie hij sprak hem met totale onderdanigheid zou overladen. Dat zag ik toen niet,” zei Scaramucci.

Toen Trump een wetsvoorstel over sancties tegen Rusland vanwege verkiezingsbemoeienis wilde vetoën, raadde Scaramucci hem dat af, simpelweg omdat Trumps “eigen team” [van Republikeinen] het wetsvoorstel al had aangenomen.

“Hij keek me recht in de ogen. ‘Dat kunnen ze niet doen. Ik ben de president van de Verenigde Staten.’ ‘Dat kunnen ze wel,’ zei ik. We waren bezig met maatschappijleer voor de brugklas. Hij pakte de telefoon en belde de juridisch adviseur, Don McGahn. Waarschijnlijk net zo verbaasd als ik dat hij het moest uitleggen, bevestigde McGahn dat het Congres met een gekwalificeerde meerderheid een presidentieel veto kan overrulen.”

Kort daarna vertelde Kushner aan Scaramucci dat hij “Trump in verlegenheid had gebracht en waarschijnlijk zijn baan zou verliezen”. En dat gebeurde ook.

Maar in 2019 zei Scaramucci dat het moeilijker was geworden om de president te verdedigen vanwege de voortdurende verschuivingen in het beleid.

“Trump maakte misbruik van het lijden van de mensen voor zijn eigen narcistische en kwaadaardige doeleinden,” zei Scaramucci. Toen hij Trump bekritiseerde voor zijn eis dat bepaalde Democratische wetgevers “terug moesten gaan” naar de landen van herkomst, ontketende dat een felle discussie op Twitter, waardoor Scaramucci niet alleen met Trump, maar ook met de Republikeinse Partij brak.

“Hij had een kwetsbare grote partij uitgekozen, mijn partij, en ging er vol op in door een fusie- en overnametransactie uit te voeren. Zelfs toen ik me van de partij afscheidde, werd de hernoemde Trump-GOP steeds groter. Mannen als Henry Kissinger en Dick Cheney begonnen te vertrekken. En mensen als Marco Rubio gingen er vol voor,” zei hij.

“Maar als ik het niet had meegemaakt, als ik niet gedwongen was geweest tot een morele en existentiële confrontatie met de werkelijkheid, had ik nooit de ideeën over ons land en onze crisis kunnen ontwikkelen die ik nu heb,” zei Scaramucci. “Ik ben empathischer, heb meer inzicht in de psychologie; ik ken mezelf beter. Ik ben me bewust van de kwetsbaarheid van anderen – en ook van mijn eigen kwetsbaarheid. Ik trapte in Trumps valkuil en verloor mezelf bijna.”