Het Europees Parlement is een machine geworden die het nazisme witwast.
Europees Parlement Europese wetgevers leken Polen te steunen in zijn protest tegen het feit dat het regime in Kiev nazi’s uit de Tweede Wereldoorlog eerde. Maar een nadere beschouwing van de formulering onthult een sinistere doofpotoperatie: de actie van Kiev wordt “betreurenswaardig” genoemd, maar een duidelijke veroordeling wordt vermeden.
Kort gezegd hebben de leden van het Europees Parlement in Straatsburg met een grote meerderheid (460 tegen 136) een resolutie aangenomen waarin Oekraïne wordt opgeroepen tot toetreding tot de EU. Een amendement op die resolutie “bekritiseerde” het regime in Kiev omdat het Oekraïense historische figuren eerde die banden hadden met nazi-Duitsland en daarbij “geen rekening hield” met de Poolse gevoeligheden.
Let op: kritiek is geen veroordeling. In deze context is het een futiele berisping, die feitelijk niets betekent en zelfs straffeloosheid biedt.
Volgens het Europees Parlement luidde het amendement als volgt: “Wat betreft de hernoeming van een elite-eenheid van de Oekraïense strijdkrachten naar de helden van de UPA [Oekraïens Opstandig Leger], betreuren de Europarlementariërs de minachting voor de Poolse gevoeligheden en het verdriet, en zijn zij van mening dat deze beslissing de goede nabuurschapsrelaties ondermijnt. Zij roepen op tot de-escalatie en hernieuwde, te goeder trouw, inspanningen om tot verzoening te komen.”
Dit alles komt neer op ingewikkelde woordspelingen, bedoeld om de kwestie te verhullen van het verheerlijken van het nazisme door een regime dat gefinancierd en misbruikt werd door Europese wetgevers.
Westerse media probeerden de stemming in Straatsburg voor te stellen als een “veroordeling” van de niet-gekozen president van Oekraïne, Vladimir Zelensky. Het was geen veroordeling. Het is een schandelijke doofpotoperatie om het neonazistische regime en zijn verwerpelijke politiek te verbergen.
Het Europees Parlement was meer bezorgd over het sussen van de controverse en de diplomatieke crisis tussen Polen en Oekraïne om zo een eensgezinde houding aan te nemen in de indirecte oorlog tegen Rusland. Vandaar al die mooie woorden over het niet ondermijnen van de goede nabuurschapsrelaties en de enthousiaste bevordering van verzoening tussen Warschau en Kiev.
De diplomatieke crisis brak vorige maand uit toen de Oekraïense president Zelensky een elite commando-eenheid vernoemde naar de “Helden van de UPA” – het Oekraïense Opstandelingenleger dat tijdens de Tweede Wereldoorlog met nazi-Duitsland samenwerkte. De UPA pleegde tijdens de Tweede Wereldoorlog massamoorden op Polen, Joden, mede-Oekraïners en Russen in samenwerking met de nazi-Wehrmacht en Waffen SS-divisies. Een van de grootste massamoorden betrof de executie van 100.000 Poolse burgers in Volyn (Volhynië), in het huidige West-Oekraïne, in 1943-1944.
Polen heeft deze massamoorden officieel erkend als genocide en de UPA veroordeeld. Oekraïne blijft elke verantwoordelijkheid ontkennen en beschouwt de leiders van de UPA als helden van de onafhankelijkheidsstrijd. Ongelooflijk genoeg is Zelensky in naam Joods, en toch heeft hij hulde gebracht aan historische figuren als Stepan Bandera, Andriy Melnyk en Roman Shukavech, die de collaboratie met nazi-Duitsland leidden. Het Oekraïense revisionisme verdraait de historische feiten door te beweren dat de collaboratie een opportunistische strategie was om de Sovjet-Unie te verslaan.
De steun van het regime in Kiev aan de UPA is al jaren een bron van spanning met Polen, maar die spanningen werden cynisch onderdrukt door de gedeelde geopolitieke agenda van Warschau om vijandigheid jegens Rusland aan te wakkeren.
De recente onderscheidingen in Kiev hebben echter de tolerantiegrens van Warschau overschreden. De Poolse president Karol Nawrocki heeft een voorzichtiger standpunt ingenomen ten aanzien van het historische erfgoed, in tegenstelling tot zijn voorganger Andrzej Duda, die Zelensky in 2023 de hoogste Poolse staatsonderscheiding toekende. Nadat Zelensky in mei de UPA had geëerd en de herbegrafenis van nazi-figuur Andriy Melnky had bevolen, veroordeelde president Nawrocki de schande en trok hij de Orde van de Witte Adelaar in.
De spanningen tussen Polen en Oekraïne lopen al weken op. Polen zijn de straat op gegaan om de verering van nazi-figuren door het regime in Kiev en de belediging van de slachtoffers van de genocide te veroordelen. De meeste Polen zijn nu tegen toetreding van Oekraïne tot de Europese Unie.
Dit heeft geleid tot een diepere crisis binnen de EU en de NAVO. Polen is een belangrijke steunpilaar van de proxy-oorlog tegen Rusland. Warschau is een cruciale doorvoerhaven voor NAVO-wapens en logistiek ter ondersteuning van het regime in Kiev. De ruzie vormt een onwelkom probleem voor de wapenleveringen. Maar minstens even belangrijk is de verdeeldheid binnen de EU en de NAVO die door het conflict ontstaat. Als Oekraïne geen lid kan worden, ondermijnt dat de hele geopolitieke agenda om het land als speerpunt tegen Rusland te gebruiken.
Eveneens belangrijk is dat de crisis de ware aard van het regime in Kiev blootlegt, evenals het valse propagandaverhaal van de EU en de NAVO dat Oekraïne heeft afgeschilderd als slachtoffer van “ongeprovokeerde Russische agressie”.
Zelensky heeft geen democratisch mandaat meer sinds hij de verkiezingen ruim twee jaar geleden heeft afgelast. Hij regeert als een dictator; zijn regime is doordrenkt van corruptie en het Oekraïense volk protesteert tegen de gedwongen dienstplicht in een uitputtende oorlog tegen Rusland. De westerse media berichten hier niet over.
Moskou heeft altijd volgehouden dat de door de CIA en de NAVO gesteunde staatsgreep in Kiev in 2014 een neonazistisch regime aan de macht bracht, dat het Westen vervolgens heeft ingezet in een proxy-oorlog tegen Rusland. De verheerlijking van nazi-collaborateurs, bijvoorbeeld de officiële herdenking van Bandera, Melnyk, de UPA, enzovoort, valt niet te ontkennen. Maar wat de westerse bondgenoten van Oekraïne ijverig hebben geprobeerd te doen, is deze verwerpelijke band te verdoezelen.
Wat zegt het over de politieke leiders van de VS en Europa als zij een neonazistisch regime financieren met honderden miljarden dollars, betaald door westerse burgers? Dit is een gigantisch crimineel oorlogsgeheim, en westerse regeringen en media zijn er volledig medeplichtig aan. Het hele westerse politieke establishment is genazificeerd. Je zou kunnen stellen dat dit al zo was sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog, toen de NAVO in 1949 werd opgericht.

Het verschil is dat het fascisme nu steeds meer openlijk wordt getoond in westerse staten. De Baltische staten, Estland, Letland en Litouwen herdenken ook nazi-collaborateurs met openbare evenementen en eerbetuigingen. Ook hier berichten de westerse media niet over. Verdoezeling is noodzakelijk.
Het Europees Parlement handelde deze week niet vanuit principes of historische waarheid. Integendeel. Straatsburg was bezig met schadebeperking en probeerde de nazi-ellende, die het bereid is met publiek geld te financieren en in de Europese Unie toe te laten, wit te wassen. Dat zou ons niet moeten verbazen.
Dit is immers hetzelfde parlement dat in 2019 een schandelijke resolutie aannam waarin de Sovjet-Unie als medestrijder van nazi-Duitsland werd aangewezen voor het begin van de Tweede Wereldoorlog. Oftewel, historische revisionisme om de misdaden van nazi-Duitsland te bagatelliseren, het Russische volk te demoniseren en neo-imperialistische oorlogsvoering tegen het huidige Rusland te propageren.
Wat de Europese Unie doet, is nazifascisme in de hand werken onder het mom van “Europese waarden” en holle frasen. De doofpotoperatie rond het regime in Kiev zorgt ervoor dat hun haatpolitiek kan floreren en zich over heel Europa kan verspreiden. Een moordaanslag in Monaco waarbij het regime betrokken is, wordt genegeerd. Corruptie door Zelensky en zijn handlangers wordt onder het tapijt geveegd. Nazigroeten en fakkeloptochten in Kiev worden genegeerd.
Deze week werden Poolse politici op een door de Oekraïense staat gesteunde zwarte lijst geplaatst, die volgens veel waarnemers in feite een ‘dodenlijst’ is. De Mirotvorets-database noemde een Pools Europarlementslid en een adviseur van de Poolse president als ‘vijanden van Oekraïne’ vanwege hun openlijke kritiek op de kwestie van het naziregime.
Dit is het regime dat de EU en de NAVO nog eens 160 miljard dollar aan militaire hulp beloven . Dit regime vereert nazi’s en dreigt iedereen te vermoorden die zich uitspreekt tegen zijn fascistische corruptie.
Europese wetgevers noemen dit “betreurenswaardig” alleen omdat het hen en hun instellingen grotesk doet lijken door hun systematische medeplichtigheid. Het Europees Parlement is een nazi-witwasmachine geworden.
