indignatieai-redactie 
Amerika – Het piraterijrijk hervatte de bombardementen, wat leidde tot de onvermijdelijke Iraanse reactie.
Een Amerikaanse Apache-helikopter van 40 miljoen dollar werd dus aangevallen door een Shaheed-drone van 20.000 dollar vlak boven de Straat van Hormuz, slechts één dag nadat Iran en de terreurgroep in West-Azië elkaar te lijf gingen, waarmee die wankele fictie van het ‘staakt-het-vuren’ volledig belachelijk werd gemaakt.
Dit levert Teheran een enorm kostenvoordeel op: maar liefst 2000 tegen 1.
Teheran ontkent in principe geen militaire aanvallen. In dit specifieke geval hebben ze echter expliciet ontkend dat de Apache is neergehaald, en gewezen op een mogelijk ongeluk of technisch mankement. Als de Shaheed de gevechtshelikopter daadwerkelijk had geraakt, zouden de piloten dood zijn – en niet gered door een Amerikaanse onbemande boot.
Voormalig inlichtingenofficier van de Amerikaanse marine, Malcolm Nance, stelt: “Er vinden geen botsingen in de lucht plaats tussen FPV-drones midden in de Straat van Hormuz, en dat is ook niet opzettelijk.”
Dit zou betekenen dat een drone, bestuurd door glasvezelkabels, in staat was het gehele, gigantische Amerikaanse elektronische oorlogsvoeringapparaat te ontregelen – waarmee een naakt Pentagon aan het licht kwam dat niet in staat was om een reactie te formuleren.
Dus zelfs als dit geen ongeluk was, waarom ontkende de Revolutionaire Garde het dan? Omdat het wellicht een strategische test was – niet alleen van Irans afschrikkingsvermogen, maar ook van de mate van verwarring die de vijand kon worden aangedaan.
Zoals te verwachten viel, hervatte het Piraterijrijk onder leiding van de Keizer van Barbarië het bombarderen, wat leidde tot de onvermijdelijke Iraanse reactie.
Binnen enkele minuten na het begin van de Amerikaanse aanval bombardeerde de Revolutionaire Garde een reeks Amerikaanse militaire bases in West-Azië.
De luchtmachtbasis Al-Azraq in Jordanië.
De Ali Al Salem-luchtmachtbasis in Koeweit.
De basis van de Vijfde Vloot in Bahrein.
Isa Air Base in Bahrein.
Al-Azraq werd getroffen door meerdere langeafstandsraketten met vaste brandstof, gericht op vier doelen, waaronder F-35-hangars en het commandocentrum. De Revolutionaire Garde meldde dat 70% van alle doelen op die bases succesvol was geraakt.
Al-Azraq – ook bekend als Muwaffaq Salti – is een gezamenlijke Amerikaans-Jordaanse basis op ongeveer 100 km ten oosten van Amman. Slechts vier maanden geleden onthulden satellietbeelden dat er meer dan 60 Amerikaanse straaljagers gestationeerd waren, waaronder 30 F-35’s en 36 F-15’s. De basis huisvest de 332e Air Expeditionary Wing (F-15E’s, MQ-9 Reapers), met F-35’s die er rouleren. In feite is Jordanië nu een legitiem doelwit voor de Revolutionaire Garde.
De nieuwe geïntegreerde kaart van regionale afschrikking
Al het bovenstaande wijst op een radicale herschrijving van de spelregels op het slagveld. Iran verkondigt aan West-Azië en daarbuiten dat wat in theorie Amerikaans militair luchtruim zou zijn, nu onder Iraanse controle staat. Sterker nog: Teheran bewijst in de praktijk dat het tegelijkertijd een oorlog kan voeren én zijn eisen kan opleggen/de tijd kan rekken aan de onderhandelingstafel.
De nieuwe formule is onomwonden: als je ons aanvalt en wij slaan terug, zal elke poging tot vergelding ertoe leiden dat we anderhalf keer zo hard terugslaan, en al snel twee of drie keer zo hard. Geen ruimte meer voor de zogenaamde ‘aardige man’-tactiek, waarbij de vijand zich niet langer kan uitleven.
Vanuit Amerikaans perspectief spelen er ook andere onheilspellende elementen een rol. Het piraterijimperium richt zich systematisch op communicatieapparatuur langs de kustlijn van de Perzische Golf. Het doel is de communicatie tussen de eenheden in het zuiden en de commandocentra in het noorden te verbreken. Zelfs als dit onderdeel was van de voorbereiding op een – zelfmoorddadige – grondinvasie, zoals vóór de Irak-oorlog van 2003, maakt het geen verschil vanwege de gedecentraliseerde mozaïekstrategie die sinds de onthoofdingsaanval van 28 februari in heel Iran van kracht is.
Bovendien kondigde de commandant van de Quds-brigade van de Revolutionaire Garde, brigadegeneraal Esmail Qaani, vorige week aan dat er een regionale veiligheidsgordel is ingesteld, van de Perzische Golf tot de Rode Zee, die wordt beheerd door de As van Verzet.
Wat de Amerikanen ook bedenken, ze zullen nu geconfronteerd worden met een strategische verdedigingslinie die zich uitstrekt van de Straat van Hormuz tot de Bab el-Mandeb.
Welkom bij de nieuwe geïntegreerde kaart van regionale afschrikking. Letterlijke vertaling: elke aanval van de VS en Israël op een willekeurig lid van de As van Verzet zal een vergeldingsaanval op meerdere fronten uitlokken – van de Perzische Golf tot de Rode Zee.
De grote vraag is nu of deze escalatie – zelfs als het piraterijimperium dit presenteert als een “straf” voor het Apache-verhaal – onmiddellijk kan leiden tot een formele opzegging van het memorandum van overeenstemming (MoU) dat op tafel ligt.
Afgelopen dinsdag besprak ik de stand van de onderhandelingen over het memorandum van overeenstemming op mijn nieuwe YouTube-kanaal, Transition Protocol .
nadat ons oorspronkelijke Power Shit-kanaal zonder waarschuwing en zonder mogelijkheid tot beroep door Google werd afgesloten, na minder dan een week in de lucht te zijn geweest en twee wereldprimeurs achter elkaar te hebben uitgezonden .
Onze inlichtingenbronnen in Pakistan, die zeer nauw contact hebben met Iran en de GCC-landen, zijn ervan overtuigd dat het memorandum van overeenstemming niet van de baan is. Zelfs de regering-Trump wil het onderliggende diplomatieke kader behouden en de mogelijke bredere akkoorden die in de maak zijn niet opblazen.
Dat wil zeggen: de Keizer van Barbarië, aan de vooravond van een WK dat door zijn racistische regeringsbeleid nu al wordt verpest, zal zich inhouden door veel lawaai te maken en zal niet weglopen van de grotere dealstructuur.
Dat is het gevaarlijke kruispunt waar we nu staan: afglijden naar de duistere afgrond van een afgeblazen deal, of vasthouden aan een scenario waarin we druk uitoefenen om tot een deal te komen.
