SOUTHCOM Het aantal buitengerechtelijke executies door het Zuidelijk Commando in de VS is opgelopen tot 209, waaronder achtergelaten overlevenden.
De dodelijke maritieme campagne van het Amerikaanse Zuidelijk Commando (SOUTHCOM) eist nog steeds levens in de wateren van Latijns-Amerika en het Caribisch gebied, met een dodental dat inmiddels is opgelopen tot 209.
Sinds september 2025 hebben de VS 63 militaire aanvallen uitgevoerd op kleine boten onder het mom van antidrugsoperaties als onderdeel van Operatie Southern Spear. Internationale juridische experts en analisten veroordelen dit beleid nog steeds als een systematische campagne van buitengerechtelijke executies.
Recente aanvallen in de oostelijke Stille Oceaan en de Caribische Zee
De meest recente escalatie omvat opeenvolgende operaties die in juni 2026 worden uitgevoerd en die het roekeloze en brute karakter van de Amerikaanse imperialistische acties benadrukken:
- 3 juni: De 60e aanval vond plaats in de oostelijke Stille Oceaan, met als gevolg twee buitengerechtelijke executies en nul overlevenden.
- 16 juni: De 61e aanval in de oostelijke Stille Oceaan eiste drie levens. Op 22 juni werden de cijfers bijgesteld van twee naar nul overlevenden, nadat reddingspogingen waren mislukt. Dit volgt op een bekend patroon waarbij overlevenden aan hun lot worden overgelaten.
- 18 juni: De 62e aanval, eveneens in de oostelijke Stille Oceaan, was gericht tegen een ander klein schip, met als gevolg drie buitengerechtelijke executies en nul overlevenden.
- 21 juni: De 63e aanval verplaatste zich terug naar de Caribische Zee, waar een enkele aanval op een boot acht mensen het leven kostte. Aanvankelijk werd melding gemaakt van zes overlevenden, maar dit aantal werd op 22 juni bijgesteld naar nul vanwege het uitblijven van reddingsoperaties.
On June 21, at the direction of #SOUTHCOM commander Gen. Francis L. Donovan, Joint Task Force Southern Spear conducted a lethal kinetic strike on a vessel operated by Designated Terrorist Organizations. Intelligence confirmed the vessel was transiting along known… pic.twitter.com/34cDvvcwxe
— U.S. Southern Command (@Southcom) June 22, 2026
Een duidelijk patroon van opzettelijke moorden op overlevenden.
In minder dan drie weken tijd liet US SOUTHCOM acht mensen weerloos achter in de woeste zee, terwijl ze steevast beweerden dat er een zoek- en reddingsactie was gestart. In bijna 99% van de gevallen hebben deze acties geleid tot een latere bijstelling van het dodental. Deze verwaarlozing van overlevenden draagt bij aan de reeds controversiële moordpartijen op arme vissers in Latijns-Amerika en het Caribisch gebied.
De dubbele aanval van 2 september, waarbij een van de twee overlevenden van de eerste aanval om het leven kwam, leidde tot kritiek vanuit het Amerikaanse Congres vanwege de gruwel van de beslissing. De nieuwe strategie van SOUTHCOM, waarbij overlevenden aan de elementen en haaien op volle zee worden overgelaten, heeft echter al het leven gekost aan zestien van de eerste overlevenden, volgens statistieken van de redactie van de Orinoco Tribune.
Statistische analyse van het maritieme geweld
De gegevens van Orinoco Tribune tonen de geografische spreiding van de 63 aanvallen en 209 dodelijke slachtoffers, en benadrukken waar het Amerikaanse leger zijn dodelijke kracht heeft geconcentreerd:
• Oostelijke Stille Oceaan: 135 doden geregistreerd bij 45 aanvallen.
• Caribische Zee: 74 doden geregistreerd bij 18 aanvallen.
Zoals deze statistieken laten zien, werd ongeveer tweederde (64,59%) van de slachtoffers gedood in de oostelijke Stille Oceaan. Deze operationele trend komt grotendeels overeen met cijfers van de Verenigde Naties over de illegale drugshandel vanuit Colombia, Peru en Ecuador naar de Verenigde Staten via de Stille Oceaan, die wordt geschat op meer dan 80%.
De gegevens weerspiegelen ook een aanhoudend patroon van “nul overlevenden”. De recente aanpassingen van de gegevens door Orinoco Tribune op 22 juni, waarbij eerdere voorlopige cijfers werden bijgewerkt met bevestigde doden voor de aanvallen van 16 en 21 juni, tonen de systematische beëindiging van Amerikaanse zoek- en reddingsoperaties aan.
Ondoorzichtigheid van sociale media en geografische verhulling
Een analyse van officiële updates die SOUTHCOM sinds het begin van de campagne via sociale media heeft gepubliceerd, onthult een weloverwogen patroon van ondoorzichtigheid. Naast de algemene geheimhouding rond de operaties, verstrekte het militaire commando vrijwel geen informatie over de specifieke landen waarvan de kusten deze dodelijke aanvallen uitvoeren.
Het opzettelijke gebrek aan geografische details verhindert onafhankelijke verificatie, beschermt de operaties tegen regionaal juridisch toezicht en verhult de exacte locaties waar deze executies op volle zee plaatsvinden.
Veel mensen in de regio vragen zich af waarom de VS geen soortgelijke “kinetische aanvallen” op eigen bodem uitvoeren om interne Amerikaanse drugskartels en witwasnetwerken uit te roeien.
Juridische verboden versus buitengerechtelijke executies
De strategische grondslag van de campagne heeft sinds het begin van de “operatie” ernstige vragen opgeroepen bij internationale waarnemers. SOUTHCOM heeft onlangs melding gemaakt van standaard maritieme interceptieoperaties voor de kusten van Costa Rica, de Dominicaanse Republiek, Peru en Colombia, wat wijst op een tijdelijke terugkeer naar de internationale rechtsstaat.
De recente aanvallen in juni wijzen echter in de tegenovergestelde richting. Deze schokkende tegenstrijdigheid heeft ertoe geleid dat veel analisten de onderliggende logica van de afwisseling tussen conventionele, wettelijke rechtshandhavingsprocedures en onwettige buitengerechtelijke executies in twijfel trekken.
Regionale politieke stilte in het licht van de Amerikaanse barbaarsheid
Ondanks de systematische schending van mensenrechten en het internationale zeerecht, is de campagne in Latijns-Amerika en het Caribisch gebied politiek stil gebleven.
Hoewel de Venezolaanse president Nicolás Maduro en de Colombiaanse president Gustavo Petro de executies op volle zee aanvankelijk veroordeelden, hebben andere regionale politieke leiders sindsdien geen echte veroordelingen uitgesproken of concrete voorstellen gedaan om een einde te maken aan de aanhoudende Amerikaanse barbaarsheid. Analisten beweren dat dit gebrek aan institutioneel verzet het Amerikaanse imperialisme in staat stelt volledig ongestraft te blijven opereren.
