Sinds Trinidad en Tobago in 1962 onafhankelijk werd, heeft de regering internationale beginselen en regels met betrekking tot nationale soevereiniteit, vrede en veiligheid, humanitaire beginselen en rechtvaardigheid omarmd. Trinidad en Tobago is lid van de Verenigde Naties en het Internationaal Strafhof (ICC) en heeft vele internationale verdragen ondertekend.
ICC – In de moeilijkste tijden heeft de regering zich solidair getoond met andere VN-lidstaten om het recht van landen op zelfbeschikking te verdedigen. Met name in december 1972 ondertekenden Eric Williams uit Trinidad en Tobago, Errol Barrow uit Barbados, Michael Manley uit Jamaica en Forbes Burnham uit Guyana een overeenkomst die diplomatieke betrekkingen met Cuba vestigde, waarmee het embargo dat de Verenigde Staten (VS) aan Cuba hadden opgelegd, werd omzeild. Deze heroïsche en historische actie vond plaats in de schaduw van een Koude Oorlog en verslechterende betrekkingen tussen de VS en Cuba.
De Caricom-landen, waaronder Trinidad en Tobago, hebben decennialang aanzienlijk geprofiteerd van de samenwerking met Cuba. Cuba is een belangrijke ontwikkelingspartner geworden, met name door de steun aan de gezondheidszorg in de regio en de snelle reactie op natuurrampen. Onlangs hebben de VS de relatie met Cuba echter op zijn kop gezet door de Caricom-landen te dwingen de tewerkstelling van Cubaanse artsen en de opleidingsmogelijkheden voor burgers uit de regio te beëindigen.
Een andere beschuldiging aan het adres van de regering van Trinidad en Tobago is dat zij zich heeft aangesloten bij het buitenlands beleid van de VS, inclusief de poging om het Internationaal Strafhof (ICC) te ontmantelen. Met deze actie heeft onze regering blijk gegeven van moreel faillissement.
Laten we niet vergeten: ANR Robinson, de voormalige premier en president van Trinidad en Tobago, wordt internationaal erkend als de belangrijkste architect van het ICC, dat in 2002 werd opgericht om landen en hun leiders verantwoordelijk te houden voor misdaden tegen de menselijkheid, waaronder oorlogsmisdaden, genocide en buitengerechtelijke executies. Toch heeft de door de VN geleide regering er vandaag de dag voor gekozen de principes en internationale verdragen, waarvan het land ondertekenaar is en die vrede, veiligheid, non-interventie en de bescherming van mensenrechten bevorderen, te negeren.
Met andere woorden: Trinidad en Tobago is nu een schurkenstaat.
Op 18 augustus voerden de VS hun aanvallen op het ICC op door sancties op te leggen aan ICC-president Tomoko Akane en een vooraanstaand procesadvocaat, Abdoulaye Seye. Deze actie is luid veroordeeld door het ICC, de VN en de EU. Het ICC heeft verklaard dat het een flagrante aanval is op ICC-functionarissen. De actie van de VS is vergelijkbaar met een pestkop op school die de schoolleiding bedreigt omdat ze zijn pestgedrag aan de kaak stellen en hem ter verantwoording roepen.
Deze directe pogingen om het ICC te ontmantelen vormen een zeer gevaarlijk precedent, omdat ze elk toezicht op leiders die zich schuldig maken aan mensenrechtenschendingen zullen wegnemen.
De VS hebben de genocide van Israël in Gaza en de Westelijke Jordaanoever gesteund, een olieblokkade tegen Cuba ingesteld bovenop het al decennia bestaande embargo, de politieke leiders van Iran vermoord tijdens onderhandelingen en samen met Israël een ongeprovokeerde oorlog tegen Iran ontketend die duizenden burgerslachtoffers heeft geëist, onder wie schoolmeisjes. De VS hebben ook cruciale civiele infrastructuur in Iran gebombardeerd en Israël gesteund bij zijn aanvallen op Libanon en de illegale inbeslagname van land.
De VS, die zich ontpopten als de voorvechter van de internationale op regels gebaseerde orde, proberen juist dat systeem te vernietigen dat de wereldvrede en de bescherming van mensenrechten heeft gegarandeerd.
De regering van Trinidad en Tobago heeft zich stilgehouden, zelfs nu de VS hun aanval op het ICC opvoeren. De VS hebben landen die samenwerken met de Amerikaanse wetshandhaving en het Amerikaanse leger, of die profiteren van de Amerikaanse veiligheidsparaplu, opgeroepen om de vermeende bevoegdheid van het ICC om Amerikaanse functionarissen en militairen te vervolgen te verwerpen en de sancties tegen ICC-functionarissen te handhaven.
Hoewel de door de VN geleide regering mogelijk medeplichtig is aan de Amerikaanse aanvallen op kleine schepen in het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, is het veelzeggend dat de VS zich vooral richt op het beschermen van Amerikaanse leiders en militairen tegen verantwoording voor oorlogsmisdaden – en niet tegen die van hun bondgenoten.
De pogingen van de VS om het ICC te ontmantelen moeten door alle betrokkenen – de overheid, het bedrijfsleven, vakbonden, het maatschappelijk middenveld en het publiek – worden tegengewerkt en krachtig veroordeeld. Alle burgers moeten druk uitoefenen op hun leiders om hun regeringen te dwingen de internationale verdragen na te leven die regels bevatten ter bevordering van wereldvrede en -veiligheid.
Zonder een internationaal kader om het gedrag van leiders te reguleren en mensenrechten te beschermen, kunnen we een afdaling in chaos, wetteloosheid en een toename van misdaden tegen de menselijkheid verwachten, naarmate de machtigere landen de kwetsbaardere landen blijven uitbuiten.
We lopen allemaal risico!
