Corporatisme gaat wereldwijd

Corporatisme – Afgelopen maandag, een dag voordat het door de Republikeinen gecontroleerde Huis van Afgevaardigden een resolutie aannam waarin het socialisme werd veroordeeld, kondigde het Office of Strategic Capital van het Pentagon aan dat het een belang van 35 procent had verworven in North American Blue Energy Partners, een van de grootste particuliere olieproducenten van Venezuela.

Corporatisme  In de overeenkomst verleent de Venezolaanse overheid het bedrijf een leaseovereenkomst van honderd jaar voor een aantal olievelden. De overeenkomst geeft de Amerikaanse overheid ook vetorecht over benoemingen in de raad van bestuur van het bedrijf. Dit vetorecht geeft de Amerikaanse overheid controle over het bedrijf.

Deze overeenkomst maakt de VS partners van dezelfde Venezolaanse regering waarvan president Nicolás Maduro in januari door het Amerikaanse leger werd afgezet. Het is ook dezelfde regering die door Amerikaanse politici van beide partijen als socialistisch is bestempeld en die sinds het aantreden van wijlen Hugo Chávez als president in 1999 het doelwit is geweest van door de VS geïnspireerde operaties om het regime omver te werpen. Een van die mislukte pogingen tot regimeverandering vond plaats tijdens de eerste ambtstermijn van president Trump.

Sommigen vinden het wellicht ironisch dat de regering-Trump samenwerkt met een socialistische regering, terwijl president Trump zelf regelmatig waarschuwt voor de dreiging van socialisme die voortkomt uit de steeds invloedrijkere socialistische vleugel van de Democratische Partij. Hoewel president Trump zich oprecht tegen bepaalde vormen van socialisme verzet, is hij een fervent voorstander van corporatisme. Corporatisme is een variant van socialisme waarbij bedrijven formeel privé zijn, maar onder controle staan ​​van de overheid.

Sinds president Trump in 2025 weer aan de macht kwam, heeft de Amerikaanse overheid in meer dan 30 particuliere bedrijven “geïnvesteerd”. Overheidsinvesteringen in particuliere bedrijven verstoren de markt, omdat ze ondernemers en managers dwingen beslissingen te nemen (of beslissingen voor hen te laten nemen) op basis van wat politici en bureaucraten bevalt in plaats van wat consumenten tevreden stelt.

Het moedigt ook andere bedrijven aan om middelen te besteden aan het aantrekken van overheidsinvesteringen in plaats van consumenten en investeerders uit de particuliere sector. Corporatisme kan er bovendien toe leiden dat politici en bureaucraten beslissingen baseren op wat het grootste rendement oplevert voor overheidsinvesteringen.

Het combineren van corporatisme met buitenlandse interventie is een bijzonder schadelijk beleid. Dit wordt geïllustreerd door het nieuwe partnerschap van de Amerikaanse regering met de Venezolaanse regering. Veel Venezolaanse burgers verzetten zich tegen de overeenkomst. Mocht de huidige regering worden vervangen, dan zou de nieuwe regering kunnen proberen de overeenkomst ongeldig te verklaren of op zijn minst te heronderhandelen. De Amerikaanse regering heeft er dus belang bij dat de erfgenamen van Hugo Chávez aan de macht blijven. De volgende keer dat het Amerikaanse leger ingrijpt in Venezuela, zou dat wel eens kunnen zijn om de socialisten te verdedigen.

Als de Amerikaanse overheid doorgaat met het sluiten van investeringsdeals met buitenlandse regeringen, zou de noodzaak om die investeringen te beschermen een reden kunnen worden voor de stationering van Amerikaanse troepen in het buitenland. De Amerikaanse overheid zou het leger zelfs kunnen gebruiken om andere landen te “overtuigen” zaken te doen met de Amerikaanse overheid.

President Trumps corporatistische samensmelting van grote overheid en grootbedrijf verrijkt de welgestelden en degenen met goede connecties ten koste van de rest van de bevolking. De combinatie van corporatisme met buitenlandse interventie verrijkt corrupte en autoritaire buitenlandse leiders en versterkt tegelijkertijd het militair-industriële complex.

Omdat corporatisme de schijn van kapitalisme ophoudt, en omdat veel voorstanders van corporatisme deze verwarring aanmoedigen, is het voor socialisten gemakkelijk om de tekortkomingen van het corporatisme toe te schrijven aan de vrije markt. Voorstanders van de vrije markt moeten zich net zo fel verzetten tegen het Republikeinse corporatisme als tegen het Democratische socialisme.