indignatieai-redactie 
“Genocideontkenners” zijn sinds de Tweede Wereldoorlog sociale paria’s, en terecht. De term werd voor het eerst gebruikt om een aantal marginale politieke figuren aan de fascistische extreemrechtse kant te beschrijven die beweerden dat de Holocaust nooit had plaatsgevonden. Het was een hoax, hielden ze vol, en een laster tegen het Duitse volk. Niemand, en zeker niemand met liberale opvattingen, zou zich bij hen hebben aangesloten toen ze de realiteit en de gruwel van de genocide in de 20e eeuw ontkenden .
De nieuwe genocideontkenners zijn een heel ander slag mensen. Ze zien zichzelf vaak als tolerant, ruimdenkend en liberaal. Op sommige punten zijn ze dat ook. Maar hun reactie op Israëls geweld tegen Gaza, de meest zichtbare genocide van de 21e eeuw , is om de ware aard ervan met een simpele handbeweging te bagatelliseren.
De meest in het oog springende nieuwe ontkenner van genocide is de voormalige popster Boy George, wiens nummer “We Will Dance Again” veel publiciteit kreeg vanwege teksten als: “Jij zegt genocide, ik zeg oorlog/Als je aangevallen wordt, daar is het leger voor.”
(Ik geef toe dat ik het nummer niet heb beluisterd, en dat ben ik ook niet van plan. Dat is niet gebaseerd op morele bezwaren, maar op het algemeen bekende feit dat de muziek met behulp van AI is gegenereerd. Mijn psyche is al genoeg vervuild door AI-muziek, wat esthetisch gezien gelijk staat aan microplastics in de hersenen. Ik hoef de achtergrondmuziek niet te horen om de tekst te begrijpen.)
Er zou een heel essay geschreven kunnen worden over de woorden “wanneer je aangevallen wordt”, maar iedereen die nog steeds niets weet over de 78 jaar durende wreedheden tegen Palestina, wil er duidelijk niets van weten. (Jarenlang wist ik het ook niet. Sommigen van ons hebben zichzelf moeten deprogrammeren.) Wat me echter opviel, was die stellige verklaring: “Jij zegt genocide, ik zeg oorlog”. Hij noemt de berichten uit Gaza geen hoax, maar dat is wel de kenmerkende zet van de nieuwe genocideontkenners. Ze ontkennen de realiteit niet; ze ontkennen de betekenis van de realiteit.
Deze ontkenners lijken niet te geloven dat kennis, onderzoek of juridische autoriteit enige invloed hebben op deze kwestie. Iedereen met een platform kan een oordeel vellen en verwachten dat dit gerespecteerd wordt.
Hoewel Boy George momenteel het gezicht is van de nieuwe generatie genocideontkenners, is hij zeker niet de enige. Sociale media staan vol met zelfbenoemde experts op dit gebied, van willekeurige vreemden tot commentatoren met een zekere mate van online zichtbaarheid. Neem bijvoorbeeld de ‘centristische’ blogger Nate Smith, die op X verklaarde dat “Israël nog geen genocide heeft gepleegd.”
Noah Smith laat Boy George eruitzien als Dag Hammarskjöld. Boy probeert tenminste nog zijn standpunt te rechtvaardigen, hoe onhandig ook. Smith lijkt te denken dat een simpele verklaring, getypt op zijn toetsenbord, voldoende is. En wie is Noah Smith? Volgens zijn blog is hij een voormalig hoogleraar economie en columnist. “In principe,” schrijft hij, “ben ik gewoon iemand die over economie schrijft.”
(Dit versterkt mijn al langer bestaande vermoeden – gebaseerd op persoonlijke ervaring en observatie – dat een economische achtergrond eerder kritisch denken belemmert dan bevordert. Ook de slimme economen die ik ken, hebben zichzelf moeten ‘deprogrammeren’.)
Wat vooral irritant is aan Smiths autoritaire houding (ja, ik ben geïrriteerd; waarom zou ik het verbergen?) is dat hij reageert op een redelijke opmerking van Shadi Hamid, een politicoloog met daadwerkelijke expertise. Hamid had getweet:
Het is frustrerend dat veel anderszins intelligente mensen nog steeds niet weten wat de juridische definitie van ‘genocide’ is. Het betekent niet dat je probeert elk lid van een groep te vermoorden. Pro-Israëlische commentatoren blijven dingen zeggen als: ‘Als Israël dat gewild had, had het elke inwoner van Gaza kunnen vermoorden’, alsof dit een soort verdediging is van Israëls moraliteit.
Hamid heeft gelijk. Er is niet genoeg ruimte om alle officiële instanties, ngo’s en experts die het met hem eens zijn op te sommen, hoewel ik onderaan deze pagina een gedeeltelijke lijst heb geplaatst. Hier volgt Smiths volledige antwoord:
“Israël heeft nog geen genocide gepleegd. Maar dat zou in de nabije toekomst heel goed kunnen gebeuren. En als dat gebeurt, heeft de Palestijnse beweging geen nieuwe beschuldigingen meer te uiten; ze hebben die immers al bij voorbaat geformuleerd.”
Voor de doorsnee lezer lijkt dit misschien een poging tot redelijkheid. Dat is het niet. Het is een voorbeeld van wat in de online cultuur “concern trolling” wordt genoemd, waarbij de reageerder doet alsof hij om anderen geeft om hen vervolgens te kleineren of te negeren. En, zoals Nathan J. Robinson opmerkt , impliceert de vermelding van de “Palestijnse beweging” dat alleen pro-Palestijnse (of is het “pro-Hamas”?) aanhangers deze bewering doen.
Sommige Amerikaanse Joden hebben moeite met de term ‘genocide’ die wordt toegepast op de daden van de staat Israël. Dit geldt met name als zij, net als ik en vele anderen, zijn opgegroeid met een geïdealiseerd beeld van die staat. De beschuldiging van genocide, hoe goed gedocumenteerd ook, roept pijn, cognitieve dissonantie en – soms tragisch genoeg – een onwil om de waarheid te accepteren op.
De nieuwe genocideontkenners zijn anders. Velen, zoals Boy George, zijn niet Joods. Wat hen drijft, is niet een geschiedenis van generatietrauma of een partijdige opvoeding. Ze hebben andere motieven. Sommigen verdedigen rechts-Israëlisch. Sommigen verdedigen de gevestigde orde van de Democratische Partij. Sommigen zijn gewoonweg verliefd op hun eigen stem. Wat hun motieven ook zijn, ze delen een arrogante minachting voor zowel de rechtsstaat als het belang van kennis.
Ze zijn misschien niet de brute extremisten van weleer. Maar als het op genocide aankomt, ontkennen ze het net zo goed. Uiteindelijk betekent het ontkennen van een misdaad dat je medeplichtig bent aan het kwaad ervan.
De volgende personen hebben bevestigd dat Israël genocide heeft gepleegd in Gaza (gedeeltelijke lijst):
Onafhankelijke Internationale Commissie van Onderzoek van de VN
Internationale Vereniging van Genocideonderzoekers (IAGS)
Artsen voor Mensenrechten Israël
Artsen zonder Grenzen (Médecins Sans Frontières)
B’Tselem (Israëlische mensenrechtengroep)
Amnesty International
Lemkin Instituut voor Genocidepreventie
Euro-Mediterranean Human Rights Monitor
Internationale Federatie voor Mensenrechten
Centrum voor Grondrechten
Artsen tegen Genocide
Mennonite Central Committee
American Friends Service Committee
Speciale VN-commissie ter onderzoek van Israëlische praktijken die de mensenrechten van het Palestijnse volk aantasten
Europees Centrum voor Grondwettelijke en Mensenrechten
Human Rights Watch
Christian Aid
Médecins du Monde
Defence for Children International
Oxfam
Melanie O’Brien, genocideonderzoeker
Martin Shaw, genocideonderzoeker
Omer Bartov, genocideonderzoeker
De volgende instanties onderzoeken de beschuldigingen van genocide tegen Israël:
Het Internationaal Strafhof (ICC)
Het Internationaal Gerechtshof (ICJ)
