indignatieai-redactie 
Sheerans “solidariteit” is met de consument en met de marketingafdelingen van grote bedrijven.
Ed Sheeran – Je kunt erop vertrouwen dat rocklegende Roger Waters het verschil onmiskenbaar duidelijk maakt. De Amerikaanse rapper Macklemore heeft opgekomen voor het goede, merkte Waters op, terwijl de Engelse popballadezanger Ed Sheeran gewoon een commerciële “eikel” is.
Zo verwoordde het voormalige Pink Floyd-lid en befaamde songwriter het deze week in zijn kenmerkende scherpe stijl in een bericht op sociale media.
Zowel Macklemore als Sheeran zouden beweren muziekartiesten te zijn. Maar zoals de ervaren rocker Waters opmerkt, worden artiesten gedefinieerd door waar ze voor staan en wat ze zeggen, niet door hoeveel geld ze op hun bankrekening hebben of hoeveel fans ze lijken te hebben.
Waters gaf zijn mening over de controverse die deze week is ontstaan rond Sheerans Amerikaanse concerttournee, na de afzegging van het concert van Macklemore door een miljardair en stadioneigenaar die een belangrijke zionistische supporter is. Miljardair Robert Kraft doet niet alleen enorme donaties om het Israëlische regime te promoten, maar hij heeft ook een geschiedenis van het onderdrukken van publieke kritiek op de misdaden van het regime. Hij behoort bovendien tot de Epstein-clan, aangezien hij bevriend was met de overleden pedofiel en Mossad-agent Jeffrey Epstein.
De Amerikaanse hiphopartiest Macklemore heeft zich consequent uitgesproken ter ondersteuning van het Palestijnse volk en de Israëlische staat veroordeeld voor genocide. In een van zijn nummers, ‘Hind’s Hall’, belicht hij de moord op de vijfjarige Palestijnse Hind Rajab door het Israëlische leger. Ze werd aan stukken geschoten met Israëlische kogels terwijl ze alleen in een auto zat, omringd door dode familieleden. Hij heeft veel respect en een grote schare fans verworven vanwege zijn principiële standpunt.
Tijdens een concert eerder deze maand sprak Macklemore het publiek toe met de woorden: “Bevrijd Palestina”.
Dat leidde ertoe dat Kraft, de miljardair en eigenaar van een toekomstige concertzaal, eiste dat Ed Sheeran, de hoofdact van de tour, Macklemore van het programma zou schrappen.
Sheeran is een van de bestverkopende singer-songwriters van de afgelopen jaren met een wereldwijde aanhang. Ondanks zijn populariteit wordt zijn muziek door critici vaak afgedaan als “pop-slap”, easy listening en banale ballads. Waarom hij Macklemore vroeg om met hem mee te gaan op tournee is een goede vraag, gezien diens felle veroordeling van de Israëlische genocide. Misschien dacht Sheeran dat de aanwezigheid van de rapper op de affiche de kaartverkoop zou stimuleren, gezien het feit dat de Palestijnse kwestie en de kritiek op Israël belangrijke thema’s zijn geworden voor Amerikaanse studenten en jongeren, net als in Europa en de rest van de wereld.
De reacties zijn heftig. Ook andere artiesten die het voorprogramma verzorgden, hebben de tournee uit solidariteit met Macklemore afgezegd. In dit late stadium lijkt het erop dat Sheeran de resterende concerten in de VS solo zal moeten afwerken.
Door Macklemore niet te steunen en zich niet solidair te tonen met de andere artiesten, komt Sheeran over als een marionet van het bedrijfsleven, een zielige nietsnut.
Sheeran heeft miljoenen fans verloren door een golf van verontwaardiging over wat wordt gezien als zijn laffe “neutrale houding”. De popzanger heeft geprobeerd te beweren dat het niet zijn beslissing was om het concert met Macklemore af te zeggen en dat hij geen keus had gezien de eisen van de concertpromotors. Maar miljoenen mensen prikken dwars door Sheerans schijnheilige beweringen heen dat hij apolitiek is.
Roger Waters’ verachting plaatst de kwestie in een hard maar helder licht. Wanneer een genocide zo bekend en gedocumenteerd is als in het geval van Israëls misdaden in Gaza, zijn er geen excuses voor neutraliteit of ‘apolitiek’ gedrag. Je neemt óf een standpunt in tegen genocide, óf je bent medeplichtig door je stilzwijgen.
De controverse rond Sheeran heeft bijgedragen aan de aandacht op de kwestie van de vrijheid van meningsuiting en het toenemende gebrek daaraan in de westelijke staten van de VS.
In de Verenigde Staten en Europa hebben regeringen en rijke lobbygroepen die Israël steunen, iedereen die zich uitspreekt ter verdediging van de Palestijnse rechten en ter veroordeling van de genocide in Gaza, het zwijgen opgelegd en vervolgd.
Er is een absurde situatie ontstaan waarbij protesten tegen genocide worden onderdrukt in westerse landen, landen die beweren de vrijheid van meningsuiting en mensenrechten te verdedigen.
Zionistische miljardairs zoals Robert Kraft, die openlijk het Israëlische regime steunen, hebben de politieke en economische macht om universiteiten en protesten te verbieden met de valse bewering dat elke veroordeling van Israëlische misdaden “antisemitisme” is.
Het is een eyeopener wat betreft de aard van westerse regeringen. De Amerikaanse president Donald Trump, die gefinancierd wordt door zionistisch kapitaal, kan deze week de levering van 40.000 zware bommen aan Israël goedkeuren te midden van een genocide, en dat zonder enige kritiek in de reguliere media. De Duitse regering onder bondskanselier Friedrich Merz kan voor 800 miljoen euro aan nieuwe wapens voor Israël goedkeuren, terwijl de Duitse politie iedereen arresteert die zich uitspreekt tegen de massamoord op Palestijnse kinderen.
Artiesten zoals Macklemore zijn ware kunstenaars. Het zijn mensen, net als Roger Waters zelf, die moedig opkomen voor de waarheid, tegen onderdrukking en aan de zijde van de onderdrukten, ongeacht de persoonlijke gevolgen. Waters heeft zich lange tijd ingezet voor de Palestijnse zaak en heeft daardoor gezien dat zijn concerten werden geannuleerd en zijn reputatie werd besmeurd met het valse label van ‘antisemiet’.
Dan heb je zogenaamde artiesten zoals Ed Sheeran, die zich maar om één ding lijken te bekommeren: steeds meer commercieel succes boeken.
Zulke mensen hebben geen ziel die bij kunstenaars past. Het zijn handelswaar die gedijen in de beerput van het bedrijfsleven door een cynisch spelletje te spelen: ze zitten op een uitwerpsel en doen alsof ze boven de schaamte staan om niemand te willen beledigen, uit angst dat het hun financiële positie schaadt.
Sheeran is een weerzinwekkend mens die zijn ziel verkoopt voor roem en fortuin. Hij heeft geen principes of oprechte empathie, eigenschappen die een artiest zou moeten tonen uit liefde voor medemensen die lijden onder onrecht en onderdrukking. Zijn zogenaamde “solidariteit” is met de consument en de marketingafdeling van grote bedrijven.
Overigens had de “apolitieke” Sheeran er geen enkel probleem mee om in 2022 een concert te geven om geld in te zamelen voor de neonazistische zaak in Oekraïne.
Een van zijn hits was een nummer genaamd Perfect, een toepasselijke omschrijving voor zijn huidige optreden als gewetenloze oplichter en verdediger van genocide.
Hij zou er goed aan doen om eens na te denken over Roger Waters’ nummer ‘Us and Them’ uit 1973, waarin oorlog en de morele aftakking van de mens worden veroordeeld. Maar ja, het is twijfelachtig of iemand als de sentimentele Sheeran dat ooit zou begrijpen.
In elk geval zijn zulke zombie-“kunstenaars” irrelevant. Waarheid, rechtvaardigheid, menselijkheid en echte kunst zullen altijd blijven bestaan.
