Leeftijdsverificatie: G7-leiders pleiten voor internetpaspoorten via ‘leeftijdsgarantie’ voor iedereen.

“We roepen aanbieders van digitale diensten op om technologie en systemen te ontwikkelen en toe te passen die veilige, betrouwbare en leeftijdsadequate ervaringen garanderen, onder meer door middel van effectieve en innovatieve leeftijdsverificatiemechanismen, met behoud van de privacy van gebruikers in overeenstemming met de respectievelijke rechtsgebieden, nationale omstandigheden en toepasselijke wettelijke kaders.”

G7, oproep van leiders voor een veiligere digitale ruimte voor minderjarigen, juni 2026

Leaders’ call on a safer digital space for minors: https://t.co/vCwmrKHENo

— G7 (@G7) June 17, 2026

Volgens de Europese Commissie verwijst “leeftijdsbepaling naar de methoden die worden gebruikt om de leeftijd van een persoon met verschillende mate van zekerheid vast te stellen. Deze methoden kunnen worden onderverdeeld in drie hoofdcategorieën:  leeftijdschatting, leeftijdsverificatie  en zelfverklaring  . “

Zelfverklaring is niets meer dan op een knop klikken om aan te geven dat je een bepaalde leeftijd hebt, maar overheden en globalisten willen dit niet.

Ze geven de voorkeur aan leeftijdschatting en leeftijdsverificatie.

Leeftijdsschattingen worden verkregen via verschillende methoden, zoals biometrie (bijvoorbeeld het maken van een selfie), via natuurlijke taalverwerking (waarbij tekst en spraak worden geanalyseerd) of via gedragsprofielen die online activiteiten volgen, waaronder uw browsergeschiedenis.

Leeftijdsverificatie draait om het gebruik van wat de Europese Commissie “harde identificatiemiddelen” noemt, zoals digitale identiteitsbewijzen, creditcards, paspoorten en digitale portemonnees, om iemands leeftijd te verifiëren.

Dit zijn allemaal mechanismen om de leeftijd te garanderen. Dit zijn allemaal internetpaspoorten. Deze zijn allemaal gericht op volwassenen.

Welk kind heeft een creditcard, een bankrekening of een digitale portemonnee?

Terugkomend op de oproep van woensdag voor leeftijdsgarantie, verwelkomden de G7-leiders ook de ” Gemeenschappelijke G7-principes die een veiligere digitale ruimte voor minderjarigen definiëren “, die enkele weken eerder, op 29 mei, door de G7-ministers waren gepubliceerd en aangenomen.

De oproep van de G7- leiders voor een veiligere digitale ruimte voor minderjarigen kwam slechts twee dagen nadat de Britse premier Keir Starmer had aangekondigd dat zijn regering sociale media zou verbieden voor iedereen onder de 16 jaar.

Onder de retoriek over de bescherming van kinderen schuilt een veel verraderlijkere waarheid: internetpaspoorten voor iedereen – een mars om een ​​einde te maken aan online anonimiteit, waarbij alles wat je zegt en alles wat je doet gekoppeld wordt aan je digitale identiteit.

Om te voorkomen dat jongeren onder de 16 jaar toegang krijgen tot sociale media, moet iedereen van 16 jaar en ouder een identiteitscontrole ondergaan. Dat is waar deze verboden op sociale media en zogenaamde leeftijdsverificaties om draaien.

Ouderlijk toezicht op apps bestaat al. Er zijn al wetten om kinderen te beschermen.

Wat is dan het nut van verboden op sociale media en leeftijdscontrolemechanismen?

Digitale identiteitsbewijzen en internetpaspoorten zijn het uiteindelijke doel: controle uitoefenen over welke informatie je mag inzien, wat je mag zeggen en hoe je transacties kunt uitvoeren.

Starmer maakte deze agenda afgelopen september overduidelijk toen hij zei dat zijn regering een digitale identiteitskaart voor elke werknemer in het Verenigd Koninkrijk zou invoeren . Geen digitale identiteitskaart, geen werk.

Er bestonden al wetten die werkgevers in staat stelden de arbeidsrechten van hun werknemers te verifiëren zonder dat daarvoor een digitale identiteitskaart nodig was.

Maar het zijn niet alleen de G7 die internetpaspoorten voor iedereen promoten.

Dit is een wereldwijde agenda, waar The Sociable vorig jaar uitgebreid over schreef in het artikel : ” Digitale identiteitsbewijzen en gezichtsscans voor leeftijdsverificatie worden internetpaspoorten: online leeftijdscontroles gaan niet alleen over kinderen; het gaat erom iedereen te betrekken bij digitale identiteit en biometrische surveillance .”

Wanneer dezelfde boodschappen en hetzelfde beleid tegelijkertijd op het publiek worden afgevuurd, is dat een vrij duidelijk teken dat er een grootschalige psychologische operatie gaande is.

Als je dat combineert met het afwijzen van dissidenten en hen bestempelen als mensen die zich niet bekommeren om de bescherming van kinderen, kun je er vrijwel zeker van zijn dat je het slachtoffer bent van gaslighting en een psychologische operatie.

Een ander aspect van psychologische oorlogsvoering is het kunstmatig gecreëerde gevoel van urgentie – namelijk dat als we nu niet in actie komen, alles mis zal gaan en voor niets zal zijn.

Nu zien we Ilona Kickbusch, een veteraan van de WHO, die na haar uitspraak: ” Een krachtige verklaring van de G7 over kinderen en sociale media is een test of de G7-regeringen het menen met het reguleren van de technologieën die de menselijke ontwikkeling hervormen “, iets publiceerde in Global Governance Media waar zelfs Klaus Schwab, oprichter van het World Economic Forum (WEF), van zou blozen: ” Het politieke venster voor daadkrachtig optreden staat open .”

Waar hebben we dat soort retoriek eerder gehoord?

Je weet wel, van die slogans die zeggen dat het nu het moment is om toe te slaan, nu iedereen emotioneel is en niet helder kan nadenken, en daardoor veel makkelijker te manipuleren is?

Herinnert u zich de lancering van de ‘Great Reset’- agenda van het WEF in juni 2020 nog?

Klaus Schwab verklaarde destijds: ” De pandemie biedt een zeldzame, maar korte kans om na te denken over onze wereld, deze opnieuw vorm te geven en een gezondere, rechtvaardigere en welvarendere toekomst te creëren .” 

In dezelfde trant zei koning Karel III, toen hij nog prins was: ” We hebben een gouden kans om iets goeds uit deze crisis te halen – de ongekende schokgolven ervan zouden mensen wel eens ontvankelijker kunnen maken voor grote visies op verandering .”

In 2020 bood de coronacrisis een gouden kans voor het wereldwijde establishment om zijn agenda door te drukken op een angstige en boze bevolking die zo was neergeslagen door de pandemie en de daaropvolgende lockdowns dat ze ontvankelijker zou zijn geworden om hun vrijheden op te geven ten gunste van het idee van meer gecentraliseerde macht en controle.

Internetpaspoorten zijn tegenwoordig dezelfde digitale identiteitsoplossing voor een ander onzichtbaar spook.

In plaats van contactonderzoek uit te voeren en vaccinatiepassen te eisen – die in feite een vorm van digitale identiteitsbewijs zijn – onder het mom van volksgezondheid en -veiligheid, is het officiële standpunt ditmaal om internetpassen te eisen onder het mom van kindveiligheid en -bescherming.

Een digitale identiteit voor iedereen is altijd al het doel geweest van zowel regeringen als niet-gekozen globalisten. Het vormt de spil van alle systemen van digitale controle.

In september 2018 publiceerde het WEF een  rapport  waarin werd gesteld dat  digitale identiteit  bepalend zou zijn voor iemands toegang tot informatie.

Acht jaar later is dit werkelijkheid geworden: digitale identiteitsbewijzen en biometrische gezichtsscans zijn de nieuwe norm voor het passeren van internetcontrolepunten.

Nieuwe wetten, principes, afspraken en beleidsmaatregelen worden allemaal gepresenteerd onder het mom van “kinderbescherming”, maar vanuit een ander perspectief bekeken, kan de boodschap gemakkelijk worden omgedraaid en duiden op “gevaar voor volwassenen”, aangezien ieders spraak en toegang tot informatie afhankelijk zal zijn van een vorm van digitale identificatie voor toegang tot zoekmachines en sociale media.

Het plan om digitale identiteit en biometrische surveillance verplicht te stellen voor toegang tot sociale media en het gebruik van zoekmachines is al jaren in de maak.

De technologische basis is gelegd, maar de regels zijn nog in potlood vastgelegd.

Als je tijdens de lockdowns geen vaccinatiebewijs kon laten zien, was je “oma aan het vermoorden”.

Nu gaan we van vaccinatiepaspoorten naar internetpaspoorten.

Als je niet instemt met internetpaspoorten, schaad je kinderen.

Alles is omgekeerd.

Of het nu via een overheidsmandaat is of via een samenwerking tussen het bedrijfsleven en de overheid in publiek-private partnerschappen, de al jaren bestaande plannen voor de invoering van internetpaspoorten worden in volle vaart doorgevoerd.

Afbeeldingbron: gegenereerd door AI met ChatGPT