‘Maak je geen zorgen, wees blij’: Het WK als internationale psychologische operatie

FIFA gebruikt het WK om de Verenigde Staten als een legitieme natie te presenteren.

WK Maar de VS is een schurkenstaat die misdaden tegen de menselijkheid begaat. De oproep tot een boycot is een oproep om het voetbal te dekoloniseren en de rol van FIFA als tussenpersoon voor sportswashing te verwerpen.

De wereld keek vol afschuw toe. Dag na dag werden mensen over de hele wereld gebombardeerd met beelden van een ongekende wreedheid: mensen die levend werden verbrand; families die wanhopig door bergen puin groeven op zoek naar geliefden die vastzaten onder wat ooit hun huizen waren geweest; apocalyptische taferelen van honderden uitgehongerde Palestijnen die als vee in omheinde gebieden werden gedreven, wachtend bij wat cynisch “voederstations” werden genoemd, beheerd door schimmige organisaties die door de Verenigde Staten werden gefinancierd.

Vervolgens zagen we mensen voor hun leven rennen toen diezelfde voedseluitdeelposten in dodelijke vallen veranderden, waar gewapende mannen lukraak schoten op menigten Palestijnen wier enige misdaad het verlangen was om vrij op hun eigen land te leven, vrij van koloniale overheersing.

Maar dit zijn nu juist de beelden die de organisator van het WK, de Fédération Internationale de Football Association (FIFA), de Verenigde Staten en de collaborerende krachten van het zogenaamde Collectieve Westen ons willen laten vergeten.

Waarom?

Omdat het erkennen van die realiteiten het publiek zou dwingen een ongemakkelijke waarheid onder ogen te zien. Het zou vereisen dat men erkent dat de beslissing om het WK in de Verenigde Staten te laten plaatsvinden, terwijl die dergelijk geweld faciliteert en ondersteunt, een duidelijke boodschap afgeeft over wiens levens waardevol zijn en wiens levens niet. Het zou vereisen dat men erkent dat voor het blanke Westen het leven van niet-Europeanen zeer weinig waarde heeft.

Het zou ook vereisen dat we de historische realiteit onder ogen zien dat FIFA geen politiek neutrale instelling is. FIFA is ontstaan ​​binnen en gevormd door de structuren van de Europese koloniale macht en ontwikkelde zich tot een instrument van westerse culturele dominantie, waarmee de controle over ’s werelds populairste sport werd uitgebreid en tegelijkertijd als universeel en apolitiek werd gepresenteerd. In die zin werd het voetbal zelf gekoloniseerd, bestuurd door instellingen die ontworpen waren om de bestaande hiërarchieën van mondiale macht te weerspiegelen en te versterken.

En we mogen absoluut niet de symbiotische relatie tussen FIFA, de VS en de zionistische macht onderzoeken – of zelfs maar bespreken – die Israël en de VS heeft geholpen te ontkomen aan internationale verantwoording.

De rituele slachting van Palestijnen, waarbij  zeventig procent  van de vermoorde personen vrouwen en kinderen waren, had geen rol mogen spelen toen het bloed vloeide en de wereld de data van de Spelen naderde. Want zoals Jerry Steinfeld, de bekende zionistische komiek, een paar dagen geleden zei: Palestina, en daarmee Palestijnen, bestaan ​​niet.

Een houding en standpunt dat blijkbaar gedeeld wordt door FIFA, de internationale media, grote delen van het internationale publiek en de meeste progressieve en linkse elementen, niet alleen in de VS maar over de hele wereld. Geniet van de wedstrijden, prikkel het geweten van de fans niet, heb plezier en doe alsof het niet tegenwerken van de Spelen in de VS geen samenwerking met het kwaad is.

Wat maakt het organiseren van de Spelen in de VS zo anders?

De Verenigde Staten zijn niet zomaar een gastland. Het is de belangrijkste militaire macht en leider van het blanke Westen, dat betrokken is bij misdaden tegen de menselijkheid, oorlogsmisdaden, genocide en een agressieoorlog tegen Iran. De toegenomen binnenlandse surveillance, gemilitariseerde politie, detentie van immigranten en politieke repressie kenmerken een zich consoliderend fascisme, aangevoerd door de VS in binnen- en buitenland.

Toch koos FIFA ervoor om ’s werelds belangrijkste sportevenement in het middelpunt van deze realiteit te plaatsen. Daarmee vervulde FIFA opnieuw de rol die het historisch gezien altijd heeft gespeeld: westerse koloniale macht omzetten in legitimiteit en politiek geweld omzetten in sportief spektakel.

Het spektakel wordt gecommercialiseerd en verkocht aan adverteerders en omroepen, en in het geval van het WK speelt het een verdere depolitiserende rol door politiek te transformeren in entertainment en diepe sociale en nationale tegenstellingen te verhullen met een valse en tijdelijke sociale eenheid. “Maak je geen zorgen, wees blij”, “wij zijn de wereld”, scroll langs de beelden van moord en opgelegde chaos om te zien wat je favoriete speler te zeggen heeft over de wedstrijden in de VS.

Maar dat is nu juist de taak van het WK en de FIFA. Het had ons dan ook niet moeten verbazen dat de FIFA een ‘vredesprijs’ uitreikte aan het hoofd van de meest corrupte, gewelddadige en terroristische staat ter wereld. Het WK bevordert instemming en legitimatie. Het functioneert ideologisch door de gaststaat als legitiem en beschaafd voor te stellen, ongeacht het feitelijke onbeschaafde gedrag.

FIFA presenteert zichzelf als een diverse en wereldwijde organisatie die zich inzet voor inclusie, gelijkheid en mensenrechten. Haar rol en feitelijke gedrag onthullen echter dat FIFA een instelling is die diep verweven is met de structuren van westerse koloniale/kapitalistische macht. Mega-sportevenementen zoals het WK genereren enorme winsten voor multinationals, mediaconglomeraten, financiële instellingen en politieke elites. Het WK 2026 illustreert deze tegenstrijdigheid bijzonder duidelijk.

De campagne van het  North-South Project for People(s)-Centered Human Rights  van de Black Alliance for Peace , die opriep tot een internationale boycot van het WK voetbal in 2026, was niet zonder precedent. Ze past in een lange antikoloniale traditie die internationale sport erkent als een strijdterrein voor politieke strijd, in plaats van een neutrale arena die boven de geschiedenis en macht staat.

Met de normalisering van internationaal gangsterisme onder leiding van de VS en het zionistische Israël, dat de levens van staten en volkeren over de hele wereld degradeert, ontmenselijkt en vernietigt, heeft de Black Alliance for Peace (BAP) ingezien dat principieel verzet absoluut noodzakelijk is. FIFA roept de wereld op om te vieren, BAP en de Anti-Fascistische Voetbalcoalitie roepen de wereld op tot actie!

FIFA roept atleten, fans, journalisten en maatschappelijke bewegingen op om hun politieke oordeel opzij te zetten en deel te nemen aan een spektakel dat bedoeld is om de Verenigde Staten te presenteren als een legitiem en verantwoordelijk lid van de internationale gemeenschap. BAP stelde dat we de mensenrechten, de waardigheid van mensen die systematisch worden onderdrukt en de gelijke waarde van de gehele mensheid moeten verdedigen.

En terwijl FIFA, haar sponsors en de Amerikaanse overheid zich geen zorgen maakten over verantwoording, omdat de gepleegde misdaden niet gericht waren tegen mensen wier levens er echt toe doen, verklaarde BAP, in de  traditie van zwarte mensenrechtenactivisten  zoals WEB Dubois, Claudia Jones, Ella Baker en Malcolm X, dat ze niet zouden zwijgen over deze overduidelijke poging om de Amerikaanse criminaliteit te verdoezelen met sport.

De mensen die nog steeds worden vermoord, uitgehongerd en gemarteld in Gaza, in duisternis gehuld in Cuba, verdwenen in ICE-detentiecentra in de VS, gedood en verdreven in Libanon, staan ​​lager op de ladder van de mensen die waarde hebben, die rechten hebben die door het blanke Westen worden erkend en gerespecteerd.

Om die ideologie te versterken – zelfs onder de onderdrukten en onteigenden zelf – en om de historische barbaarsheid van de koloniale verovering, die naar de voetnoten van de westerse geschiedenis is verbannen, onbesproken en onerkend, samen met de hedendaagse uitingen ervan, te normaliseren, presenteert FIFA het WK 2026: een verdovend spektakel dat is ontworpen om ons, al is het maar tijdelijk, te laten vergeten de geestelijk slopende angst, onrust, vervreemding, devaluatie en woede die het leven onder het mondiale kapitalisme kenmerken.

De eis om het voetbal te dekoloniseren is daarom niet symbolisch. Het is een uitdaging aan de machtsstructuren die de sport nog steeds beheersen. Dekolonisatie betekent meer dan alleen een grotere vertegenwoordiging binnen de FIFA. Het betekent een transformatie van de politieke en economische fundamenten van de instelling zelf.

Het betekent het afwijzen van het gebruik van voetbal als instrument om imperialisme, raciale overheersing en staatsgeweld te legitimeren. Het betekent dat de belangen van de bevolking boven de belangen van kapitalistische bedrijven, staten en een verwende burgerlijke elite worden gesteld.

De strijd voor een gedekoloniseerde wereld omvat altijd ook strijd over cultuur, ideeën en instellingen. Voetbal vormt daarop geen uitzondering.

Het moderne WK is een instrument geworden voor sportswashing – het gebruik van sport om legitimiteit te creëren voor staten en bedrijven wier gedrag anders internationale veroordeling zou uitlokken. Nog belangrijker, en dit is waar veel linkse denkers tekortschieten in het begrijpen van de diepe complexiteit van ideologische strijd – mega-evenementen zoals het WK creëren en reproduceren de politieke, economische en ideologische omstandigheden die kapitaalaccumulatie en het soepele functioneren van de kapitalistische staat mogelijk maken.

Daarom kunnen ze niet zomaar genegeerd worden, vooral niet wanneer ze op mondiaal niveau de tegenstrijdige verhoudingen en werking van het mondiale accumulatieproces, de staatslegitimiteit, de burgerlijke ideologie en de mondiale imperialistische macht legitimeren.

De oproep tot een boycot van het WK 2026 was daarom geen aanval op het voetbal. Het was een verdediging van het voetbal. Het was en is een eis dat FIFA ophoudt te fungeren als bemiddelaar van legitimiteit voor westerse imperialistische regeringen die zich schuldig maken aan internationale criminaliteit, en dat ’s werelds meest geliefde sport wordt bevrijd van haar functie als instrument voor kapitalistische propaganda en bedrijfsmatige accumulatie.

Maar we zijn niet naïef. We erkennen dat FIFA, als koloniale/kapitalistische structuur, door volkskrachten veroverd en getransformeerd moet worden om de rol die het speelt in de mondiale structuren van de blanke westerse imperialistische macht te veranderen.

Daarom, in tegenstelling tot Amnesty International en Human Rights Watch, die de interne omstandigheden in de VS documenteren die een bedreiging vormen voor de mensenrechten, maar weinig zeggen over de fundamentele morele, politieke en juridische tegenstrijdigheid die het toestaan ​​van de Spelen in de VS met zich meebrengt, stelt het North-South Project for People(s)-Centered Human Rights (het Project)  de kwestie centraal dat de VS als een schurkenstaat met straffeloosheid opereert, wat het land had moeten diskwalificeren als gastheer van de Spelen.

Voor het North-South Project van BAP en de Anti-Fascist Football Coalition werd erkend dat de dekolonisatie van de voetbalsport meer vereist dan symbolische gebaren en hervormingen. Het vereist een confrontatie met de politieke structuren die de internationale sport nog steeds beheersen.

Het vereist de erkenning dat FIFA, net als de meeste mondiale instellingen, nog steeds gevormd wordt door de geschiedenis van westerse koloniale overheersing en de hedendaagse machtsverhoudingen tussen imperiale machten. En bovenal vereist het het besef dat de sport en de belangen van de mensen niet van deze krachten bevrijd zullen worden zonder een revolutionaire strijd van historische proporties.