indignatieai-redactie 
Nu de hoogdravende retoriek over de grootsheid van Amerika ter gelegenheid van het 250-jarig bestaan is weggeëbd, is het tijd om de realiteit van het werkelijke gedrag van het land onder ogen te zien.
Amerika presenteert zichzelf als een genereuze en welwillende wereldleider die de “op regels gebaseerde orde” handhaaft – een misleidende constructie die door globalistische elites wordt gebruikt om andere landen te intimideren. De regels worden willekeurig aangepast aan de wensen van de pestkoppen en worden regelmatig gebruikt als voorwendsel voor militaire actie tegen onwillige naties. Kortom, het is een bedrog, losgezongen van de principes en idealen van onze grondleggers.
Bijna dagelijks zijn we getuige van een of ander schouwspel dat de afschuwelijke corruptie van de leiders van ons land illustreert. De recente publicatie van de dagboekfragmenten van Anthony Fauci bevestigt al langer bestaande vermoedens over het Covid-19-verhaal, waarvan we nu weten dat zelfs Fauci er zelf niet volledig in geloofde. Denk aan de miljoenen levens die door die corruptie zijn verwoest en beschadigd. Toch verscholen deze ijdele charlatan zich achter een half dozijn advocaten toen hem werd gevraagd voor het Congres te getuigen en weigerde hij vragen te beantwoorden.
Wat een prachtig voorbeeld van transparantie van een van onze vooraanstaande wetenschappers en ambtenaren! Wat verbergen onze leiders nog meer over de wereldwijde ramp die is veroorzaakt door Covid-gerelateerde misleiding en manipulatie? Er is nog geen enkel diepgaand onderzoek gedaan naar onze medische beroepsgroep, die zich tijdens de pandemie grotendeels als lafaards gedroeg en zich vastklampte aan het valse officiële verhaal ten koste van het welzijn van hun patiënten.
Onze leiders hebben nog maar nauwelijks de oppervlakte aangeraakt van de gruwelen die worden veroorzaakt door de vele geheime – en mogelijk illegale – biolaboratoria die over de hele wereld verspreid liggen en worden gefinancierd met geld dat vaak voor de kiezers verborgen wordt gehouden onder het mom van ‘nationale veiligheid’. De mensen rondom Fauci lijken nauw betrokken te zijn geweest bij die duistere wereld.
Het Amerikaanse Midden-Oostenbeleid blijft een bron van schaamte. De Amerikaanse minister van Financiën schept op over het ruïneren van de munt van het Iraanse volk, tegen wie we een agressieoorlog hebben gevoerd. In Gaza heeft Washington een brute aanval op een kwetsbare bevolking mogelijk gemaakt.
Nog niet zo lang geleden beschouwden de meeste Amerikanen het opkomen voor kwetsbare en onschuldige mensen als een eervolle daad van een ware Amerikaan. Maar niet onze leiders. Tegenwoordig leidt verzet tegen het leed dat politiek onwelgevallige onschuldigen wordt aangedaan tot scheldwoorden, uitsluiting en sancties. Wat zouden onze Founding Fathers daarvan hebben gedacht?
De huidige oorlogen hebben de tekortkomingen blootgelegd van ons bijna biljoen dollar kostende leger en zijn wapensystemen van vele miljarden dollars. Als de chaos rond Covid een indicatie is, moeten we ervan uitgaan dat er verborgen en schokkend lelijke informatie bestaat over het gedrag en de praktijken van het militair-industriële complex. Het falen van onze diverse dure defensiesystemen om onze “bondgenoten” in de Perzische Golf te beschermen tegen Iraanse raket- en droneaanvallen is een tragisch voorbeeld van oneerlijkheid van de overheid.
Ondanks herhaalde mislukkingen blijft de regering pochen over haar vermogen om het Iraanse leger te vernietigen en de resterende raketten en drones neer te schieten. Na jarenlang te horen hebben gekregen dat we het “machtigste leger” in de geschiedenis bezitten, beginnen Amerikanen te beseffen dat dit een fantasie is. Het succes van dat valse verhaal berust op decennialange gevechten tegen mensen die zich voortbewogen op ezels en fietsen.
Onze overheid classificeert en censureert documenten standaard. Denk aan de miljarden pagina’s die we nog steeds niet mogen inzien – vooral informatie over de belangrijkste gebeurtenissen in de geschiedenis van ons land. Veel belangrijke, geschiedenisveranderende gebeurtenissen blijven in geheimzinnigheid gehuld. Hoe kan het dat er nog steeds informatie wordt achtergehouden over de moord op president John F. Kennedy?
Welk wangedrag wordt er na zes decennia nog steeds voor het publiek verborgen gehouden? De meeste Amerikanen vermoeden dat het officiële overheidsverhaal onjuist is, maar ambtenaren blijven informatie achterhouden die licht zou kunnen werpen op die misdaad.
Hetzelfde geldt voor de moorden op Robert F. Kennedy en Martin Luther King Jr., de moedwillige verwaarlozing van Amerikaanse krijgsgevangenen in Vietnam door onze overheid, de aanslagen van 11 september en de inmiddels overleden, in ongenade gevallen financier Jeffrey Epstein. Om nog maar te zwijgen van de walgelijke manipulaties en geheime operaties die werden gebruikt om ons land mee te slepen in de lange lijst van oneerlijke, illegale en mislukte oorlogen die we hebben ‘uitgevochten’.
De verwoede pogingen van onze politieke leiders om de Epstein-dossiers te verbergen, doen vermoeden dat het excuus van “nationale veiligheid” slechts een handig middel is om wangedrag, verkrachting, chantage, omkoping en regelrechte corruptie te verhullen. Ze lijken er duidelijk van overtuigd dat ze niet onderworpen zijn aan dezelfde lastige en ongemakkelijke wetten als de rest van ons die in dit land wonen. Zo veel voor gelijke bescherming onder de wet en de “op regels gebaseerde orde”.
Met afschuw kijken we toe hoe onze “uitzonderlijke natie” momenteel chaos, dood en verwoesting aanricht in de wereld – en in ons eigen land. Waarom heeft de tweede regering-Trump minstens zeven landen gebombardeerd en zich schuldig gemaakt aan achterbakse pogingen om de politieke systemen van andere landen te verzwakken en te schaden? Niets hiervan dient de belangen van het Amerikaanse volk; het dient alleen de bijzondere belangen van onze elites.
En dit alles van een president die campagne voerde met een “America First”-beleid, een einde aan eindeloze oorlogen en de bevordering van vrede. Het lijkt erop dat we opnieuw voor de gek zijn gehouden. De ene presidentskandidaat na de andere belooft vrede, en we krijgen de ene oorlog na de andere. Het systeem wordt ondermijnd door corruptie.
Naarmate het falen van de illegale oorlog tegen Iran steeds duidelijker wordt, beseffen steeds meer Amerikanen dat deze oorlog hun belangen op geen enkele manier dient. Terwijl de oorlog tegen Rusland in Oekraïne op een mislukking afstevent, blijven Amerikaanse en Europese leiders wanhopiger dan ooit de illusie in stand houden dat Oekraïne Rusland in dat trieste en rampzalige conflict kan verslaan.
Er is één positieve ontwikkeling: het Amerikaanse volk, met name de jongere generatie, begint de corruptie aan de top van ons land en de omvang van de oorlogsleugens te erkennen. Ze begrijpen dat de belangengroepen achter dit oorlogszuchtige beleid zich niets aantrekken van het welzijn van de gewone bevolking of van ons land. Er is altijd al scepsis geweest ten opzichte van machtige belangengroepen, maar we gaan nu voorbij die scepsis en worden woedend.
Dit geldt ook voor onze “bondgenoten”, die zagen hoe de Amerikaanse elite Israël boven de Amerikaanse veiligheid stelde toen de raketten begonnen te vliegen.
Ons land is geen “uitzonderlijke natie”. Het is niet de “stralende stad op een heuvel”. Het is niet “duizend lichtpuntjes”. Niet meer. Het is een tanend imperium met een tanend leger – een leger dat niet in staat is zijn bondgenoten te beschermen, maar desondanks elk land dat zijn corrupte elites boos maakt, blijft intimideren en schaden.
Onze militaire verdediging is zo ineffectief dat Iran – een land dat een kwart van onze omvang heeft, met een economie die kleiner is dan ons opgeblazen militaire budget – praktisch al zijn volgende doelwitten kan aanwijzen, wetende dat ons machtige leger weinig kan doen om ze tegen te houden.
Met een regerende elite die buitenlandse en bijzondere belangen dient in plaats van het volk, en een alomvattende surveillancestaat die zich uitstrekt van kust tot kust, raken Amerikanen steeds meer gedesillusioneerd. Een ontnuchterende vraag om te overwegen: wanneer de illusie uiteindelijk uiteenspat, wie zal er dan nog bereid zijn een regering te verdedigen die haar eigen burgers niet eens verdedigt?
