De zoveelste vredesdeal met Iran die Trump aankondigde, zou wel eens de doorslaggevende factor kunnen zijn.
indignatieai-redactie
4 min read
De zoveelste vredesdeal met Iran die Trump aankondigde, zou wel eens de doorslaggevende factor kunnen zijn. Eindelijk, en hoewel er nog veel vragen onbeantwoord blijven, lijkt er een vredesakkoord te komen tussen de VS en Iran.
Trump – Omdat we er een hekel aan hebben om eruit te zien als Charlie Brown die de bal mist die Lucy op het laatste moment wegtrekt, besteden we meestal geen aandacht aan de proclamaties van de president. Simpelweg omdat hij een dwangmatige leugenaar is die in een alternatieve realiteit leeft.
Op deze zondag maken we een uitzondering, omdat de Pakistaanse premier Shehbaz Sharif ook heeft gezegd dat er een vredesakkoord tussen de VS en Iran is bereikt, en hij is een veel betrouwbaardere informatiebron dan Trump of Teheran.
Volgens Sharif hebben beide partijen “de onmiddellijke en definitieve beëindiging van de militaire operaties op alle fronten, inclusief in Libanon, afgekondigd” en zullen ze de overeenkomst vrijdag in Zwitserland ondertekenen.
Daarbij wordt natuurlijk voorbijgegaan aan het kleine detail dat geen van beide landen in Libanon vecht. Dat is Israël, dat in geen van de verklaringen wordt genoemd, niet enthousiast is over de vooruitzichten op vrede met Iran en eerder door de Amerikaanse president werd berispt voor de aanval op Beiroet die “niet had mogen gebeuren”.
In wat zijn meest normale uitspraak van de dag over de kwestie bleek te zijn, waarschuwde Trump Tel Aviv en de terroristische groepering Hezbollah, die ook geen partij lijkt te zijn bij de overeenkomst en evenmin wil stoppen met vechten, om ermee te stoppen.
“Er mogen geen aanvallen meer plaatsvinden door Israël, waar dan ook in Libanon, maar er mogen ook geen aanvallen meer plaatsvinden door welke andere partij dan ook, inclusief Hezbollah, tegen Israël”, schreef hij. “Dit zou het begin kunnen zijn van een lange en mooie vrede – laten we het niet verprutsen!”
Dat zullen we nog wel zien. Niemand weet immers wat er precies in de overeenkomst staat (die Israël niet wil), en de duivel zit in de details. Bovendien willen beide partijen de deal graag als een overwinning presenteren, dus zolang we de daadwerkelijke tekst niet zien, zijn ze allebei niet te geloven.
Desondanks leek Trump in een later bericht te suggereren dat Iran had gekregen wat het wilde uit de gesprekken: een einde aan de Amerikaanse blokkade die de olie-inkomsten van Teheran had afgesneden.
“Ik geef hierbij volledige toestemming voor de tolvrije opening van de Straat van Hormuz en geef tegelijkertijd toestemming voor de onmiddellijke opheffing van de Amerikaanse marineblokkade,” verklaarde Trump. “Schepen van de wereld, start uw motoren. Laat de olie stromen!”
Wij hopen van harte dat de schepen van de wereld niet naar de president hebben geluisterd.
Dat komt omdat de Straat van Hormuz, waarvan Trump en andere hoge functionarissen van de regering ten onrechte beweerden dat deze onder Amerikaanse controle stond, nog niet open is.
Gelukkig verduidelijkte de president dit later nog in een andere post, waarin hij zei dat de waterweg vrijdag weer open zou zijn, zodat de mijnen die Iran erin had geplaatst, verwijderd konden worden.
In die boodschap gaf Trump de eer aan wie die volgens hem verdiend was: aan zichzelf.
“Veel presidenten hebben geprobeerd vrede te sluiten met Iran, en ze zijn er allemaal vóór mij niet in geslaagd,” schreef hij.
Dat klopt in die zin dat geen enkele andere president oorlog voerde met Iran, waardoor een vredesakkoord onmogelijk zou zijn geweest. Natuurlijk hadden de VS, samen met de Europese Unie, China en Rusland, eerder een overeenkomst met Teheran gesloten die het land belette een kernwapen te verkrijgen. Trump was degene die die overeenkomst in 2018 verscheurde, wat Iran juist de mogelijkheid gaf om zijn uraniumverrijking op te voeren.
Wat Trump schreef is dus technisch gezien waar, net zoals hij ook de eerste president is die de Straat van Hormuz heeft geopend, die Iran voorheen nooit had afgesloten.
Waar staan we nu? Zonder de tekst van een overeenkomst die naar verwachting en hopelijk vrijdag wordt ondertekend, weten we het eerlijk gezegd niet.
Wat we wél weten, is dat vrede beter is dan oorlog, vooral een oorlog die zo zinloos was en zoveel leed heeft veroorzaakt, tot ver buiten de grenzen van Iran.
De beslissing van Trump en Israël om aan te vallen had een domino-effect op de wereldeconomie dat nog maandenlang voelbaar zal zijn en niet alleen zal leiden tot hogere prijzen in de VS, maar ook tot onnodig leed in landen die er helemaal niet bij betrokken waren – met name Aziatische landen die afhankelijk waren van de olie die via de Straat van Hormuz werd aangevoerd.
