Dit is niet het moment voor de FIFA-voorzitter Infantino om zich over te geven aan zelfverheerlijking en flauwe grapjes.
FIFA-voorzitter Gianni Infantino geeft niet vaak persconferenties – dit was zijn eerste sinds Auckland, Nieuw-Zeeland in 2023, voorafgaand aan het WK vrouwenvoetbal. Maar als hij spreekt, is het over het algemeen de moeite waard om naar te luisteren. Wie kan zijn uitspraak “Vandaag voel ik me homo” in Doha in 2022 vergeten?
Maar met grote zorgen over visumkwesties, de bewegingsvrijheid van Iran in en uit de VS, Infantino’s keuze om zich politiek aan te sluiten bij Donald Trump en talloze andere zaken in aanloop naar het WK, beloofde dit sowieso een spannende wedstrijd te worden.
Hieronder volgen de hoogtepunten van de persconferentie van Infantino.
‘Ik zou je willen vragen om je echt op het voetbal te concentreren.’
Ah, dit weer. We hebben het al eerder van Infantino en anderen gehoord. Dus, het zit zo: we gaan ons richten op wat belangrijk is voor mensen. Sommigen geven alleen om voetbal, anderen helemaal niet. Weer anderen geven om het voetbal én om de geopolitieke gevolgen.
En we zullen voor al die mensen zorgen. Wanneer de leider van een organisatie je vertelt waar je je op moet concentreren, betekent dat meestal dat hij of zij je wil afleiden van de rest.
‘Zou u het normaal vinden dat de FIFA de Britse regering zou voorschrijven wie er het land in mag?’
Welnu, als de Britse regering zou besluiten mensen de toegang tot het land te ontzeggen, of een van de concurrerende landen zou verbieden om er een nacht door te brengen, zouden wij dat als een grove onfatsoenlijkheid beschouwen.
En dat zou jij ook vinden. Want dit zei je in 2017: “Teams die zich kwalificeren voor een WK moeten toegang hebben tot het betreffende land, anders is er geen WK. De eisen zullen duidelijk zijn. En dan kan elk land zelf beslissen of ze een bod willen uitbrengen of niet, op basis van die eisen.”
‘Drie onderwerpen kwamen steeds weer terug: Iran, vliegtickets en visa… veel te maken met onze gastlanden, met de wereld en hoe die in elkaar zit.’
Dat klopt inderdaad (afgezien van het gedeelte over de tickets). Maar u zei niet alleen dat vrij verkeer een ononderhandelbare voorwaarde is voor elk gastland, u hebt zich de afgelopen twee jaar ook nadrukkelijk achter Donald Trump geschaard.
Het is die steun – de erkenning dat hij goed werk levert, de toekenning van een nieuwe FIFA-vredesprijs , de verplaatsing van een FIFA-kantoor naar de Trump Tower in Manhattan – die het onmogelijk maakt om de problemen van het land en die van de FIFA los van elkaar te zien.
‘Het is jammer wat er met de scheidsrechter is gebeurd – het is goed om even tot rust te komen en te ontspannen.’
Het is gewoon een heel normale opmerking. Iemand moet Omar Artan – de Somalische scheidsrechter die de VS niet in mag – even bellen, nu hij de belangrijkste weken van zijn carrière heeft gemist, en hem vertellen dat het beste advies dat je kunt geven is om even rustig aan te doen en te ontspannen.
‘Ik heb Iran beloofd dat ze zullen komen – als ik daarvoor met de bus naar Teheran moet om ze hierheen te brengen, dan doe ik dat.’
Infantino besteedde behoorlijk wat tijd aan zelfverheerlijking over de kwestie Iran. En ja, ze zullen meedoen aan het WK, ondanks dat Trump hen vertelde dat ze niet welkom zouden zijn.
Maar de officiële reizen van Iraanse fans zouden geannuleerd zijn. Er waren lange vertragingen met de visa voor de selectie en de technische staf, en ze zullen naar verluidt op de dag van hun wedstrijden heen en weer moeten vliegen tussen de VS en Tijuana, Mexico.
Dat is geen reden tot feest, felicitaties of gevatte grappen. Het is een reden tot schaamte en gêne.
‘Goedkopere kaartjes zouden op de zwarte markt zijn verkocht.’
Ten eerste bestaat er al een secundaire markt en FIFA beheert deze (en verdient er winst mee). Het doorverkoopplatform rekent zowel de koper als de verkoper van de tickets een verwerkingspercentage aan.
Ten tweede is dit een zwak excuus voor hoge prijzen en dynamische prijsstelling. Elke organisatie die dat zou willen, had een systeem kunnen invoeren waarbij tickets niet overdraagbaar waren (behalve als ze tegen de nominale waarde aan de FIFA werden terugverkocht voor wederverkoop) en houders een identiteitsbewijs met foto moesten tonen om toegang tot het stadion te krijgen. Dat zou elke vorm van ‘zwarte markt’ hebben uitgeschakeld.
“Zoals u weet, zijn er altijd kaartjes te koop… de vraag is ongekend hoog, wel tien keer zo hoog.”
Dit is in ieder geval fijn om te weten, ook al klinkt de formulering nogal Trumpiaans. Het betekent dat er bij geen enkele WK-wedstrijd lege stoelen zullen zijn.
Want als die er wel zijn, dan is er één van de volgende twee dingen gebeurd: 1) Infantino heeft het mis over de vraag, of 2) het verkoopproces is zo slecht beheerd en de prijsstelling zo verkeerd berekend dat een vraag die tien keer zo groot is als bij elk ander WK nog steeds niet genoeg mensen naar de tribunes heeft getrokken.
‘Bevorder de eenheid van het WK’
Het WK is fantastisch. Voor voetballiefhebbers blijft het het hoogtepunt en het wekt een ongekende opwinding op. Het probleem ligt niet bij het WK en de eenheid die het teweegbrengt. Het probleem ligt bij degenen die verantwoordelijk zouden moeten zijn voor het behoud van die eenheid en die ons in de steek hebben gelaten.
