WK 2026 FIFA versterkt de repressie van ICE en richt zich tegelijkertijd op Iran, Haïti en Afrika.

De officiële rol van FIFA ( Fédération Internationale de Football Association) , als organisator van het WK-toernooi, is ervoor te zorgen dat voetbal voor iedereen toegankelijk is en dat wereldwijde toernooien “veilig, gastvrij en inclusief” zijn.

Dat is niet de realiteit van het WK 2026. De woede jegens de multimiljonairbestuurders van de FIFA is volkomen terecht en gerechtvaardigd. De oproep tot een “Boycot FIFA” en de eis tot verantwoording voor misbruik verdienen onmiddellijke steun. 

Elke door FIFA gesponsorde wedstrijd versterkt de Amerikaanse repressie en racistische uitsluiting. Verzet van onderaf, van degenen die weigeren toe te staan ​​dat ’s werelds populairste sport een instrument wordt in de handen van oorlogsstokers, heeft – en zal – vele vormen aannemen, waaronder protesten, boycotten en collectieve acties. 

FIFA is de miljardenorganisatie die voetbaltoernooien organiseert, waaronder het WK voetbal, en teams uit 211 landen vertegenwoordigt. Voetbal is de meest gespeelde en bekeken participatiesport ter wereld, met naar schatting 250 tot 270 miljoen actieve spelers wereldwijd. 

Het WK van dit jaar wordt beschouwd als het grootste sportevenement in de geschiedenis, met 48 teams en 104 wedstrijden verspreid over Noord-Amerika — Mexico, de Verenigde Staten en Canada. 

FIFA is een belangrijke instelling met honderden miljoenen enthousiaste aanhang en mediacontracten met Amerikaanse bedrijven ter waarde van tientallen miljoenen dollars. FIFA bevond zich in de sterkste positie ter wereld om erop aan te dringen dat de VS, als gastland, de eigen richtlijnen van FIFA inzake toegankelijke en inclusieve wedstrijden zou volgen.

In plaats daarvan hebben de rijke functionarissen van FIFA niets gedaan om de spelers, stafleden of supporters te beschermen die voor de evenementen naar de VS komen. Hun stilzwijgen en berusting in het beleid van de Amerikaanse overheid versterkt het racistische Amerikaanse immigratie- en toelatingsbeleid, dat bepaalt wie mag deelnemen. FIFA heeft alles overgelaten aan de Immigration and Customs Enforcement (ICE) en het Department of Homeland Security (DHS).

Racistische visumweigeringen

De weloverwogen weigering van het recht om te reizen aan mensen uit Afrikaanse landen en Haïti heeft maandenlange onzekerheid gecreëerd over welke weinige bestuurders, medisch personeel, tolken en ander personeel een visum zullen krijgen. Fans uit meer dan een kwart van de 48 landen die deelnemen aan het WK worden geconfronteerd met reisverboden, strengere beperkingen of een hoog percentage afgewezen visumaanvragen.

Vier landen die deelnemen aan het WK – Haïti, Iran, Ivoorkust en Senegal – worden geconfronteerd met de strengste beperkingen op het gebied van visa. Fans uit 52 Afrikaanse, Caribische en Zuid-Aziatische landen, waaronder teams die deelnemen aan het WK zoals Algerije en Kaapverdië, moeten een borgsom van $5.000 tot $15.000 storten om een ​​toeristenvisum te verkrijgen. 

Geen enkel Europees land kent dit soort beperkingen. In plaats daarvan profiteren 42 landen van een visumvrijstellingsprogramma van de VS, waarbij aanvragen online worden ingediend via het Amerikaanse Electronic System for Travel Authorization (ESTA). Dit kost ongeveer 40 dollar (34,49 euro). Op deze elitelijst, die verder bestaat uit 32 Europese landen, Australië, Israël, Japan, Nieuw-Zeeland, Qatar en Zuid-Korea, staan ​​geen Afrikaanse landen.

Naast het toestaan ​​van deze racistische beperkingen op de deelname van Afrikaanse teams, heeft FIFA niet de moeite genomen om te eisen, en hebben Amerikaanse functionarissen ook geen garanties gegeven, dat lokale gemeenschappen of fans die de evenementen bijwonen, veilig zouden zijn voor raciale profilering, willekeurige razzia’s of onrechtmatige detentie.

Iran – de strengste beperkingen

Ondanks de FIFA-richtlijnen die stellen dat sportevenementen vrij moeten zijn van politieke uitsluiting, heeft Iran te maken gehad met ongekende logistieke en politieke beperkingen tijdens het toernooi van 2026.

De FIFA-reglementen schrijven expliciet voor dat alle deelnemende teams de dag voor een wedstrijd op de speellocatie aanwezig moeten zijn voor verplichte trainingen in het stadion en persconferenties. Het Iraanse team en hun directe begeleidingsstaf mochten echter zelfs geen nacht in de VS verblijven. Dit betekende dat Iran gedwongen was hun oorspronkelijke trainingsbasis in Tucson, Arizona, te verlaten en een kamp op te zetten in Tijuana, Mexico. 

De Iraanse teamleden moeten voor elke wedstrijd de grens over en weer vliegen. Het grootste deel van hun begeleidend personeel kan niet met hen mee. FIFA heeft de officiële tickettoewijzing voor Iran voor de groepswedstrijden ingetrokken. Zelfs degenen die vanuit andere landen of vanuit de VS al plannen hadden gemaakt, kunnen de wedstrijden niet bijwonen. Zelfs internationaal geaccrediteerde Iraanse sportjournalisten krijgen geen visum, waardoor de media-aandacht voor het team ernstig wordt beperkt. 

Deze schandalige verboden zijn in strijd met het eigen handvest van de FIFA, waarin staat dat “discriminatie van welke aard dan ook … strikt verboden is en bestraft kan worden met schorsing of uitsluiting.” (The Nation, 7 oktober 2024)

Geen verbod op Israëlische genocide

FIFA is een volgzaam instrument van de Amerikaanse macht. In 2022 schorsten FIFA-functionarissen Rusland onmiddellijk voor onbepaalde tijd van alle officiële internationale en clubcompetities van de FIFA en de UEFA Nations League, inclusief het WK en de EK-kwalificaties, vanwege de aanhoudende oorlog in Oekraïne. 

Volgens de Palestijnse voetbalbond zijn er tussen oktober 2023 en begin 2026 meer dan 1000 leden van de Palestijnse sportgemeenschap omgekomen door Israëlische militaire operaties in Gaza, waaronder atleten, coaches en scheidsrechters. Onder de Palestijnse martelaren bevinden zich Hani Al-Masdar, coach van het Palestijnse Olympische voetbalteam, en Suleiman al-Obeid, een prominente voetballer van het nationale team, bekend als de “Palestijnse Pelé”.

Ondanks internationale campagnes om Israël te verbannen vanwege de afschuwelijke en voortdurende genocide op het Palestijnse volk, heeft FIFA zelfs geen milde berisping opgelegd. FIFA blijft er juist op hameren dat de Israëlische voetbalbond “in goede staat” verkeert.

Gezien dergelijke FIFA-uitspraken is het nauwelijks verrassend dat, ondanks het feit dat de VS talloze oorlogen voeren, 800 militaire bases over de hele wereld onderhouden en een niet-uitgelokte oorlog tegen Iran hebben ontketend, het FIFA-bestuur de VS niet als gastland heeft aangeklaagd.

Een goudmijn van vele miljarden dollars

Als wereldwijde overkoepelende organisatie van het voetbal beheert FIFA alles, van het biedingsproces en de kwalificatierondes van het toernooi tot de wereldwijde uitzendrechten, sponsoring en de organisatie van de evenementen ter plaatse. De uitzendovereenkomsten maken het de meest lucratieve competitie in de sportgeschiedenis. Niets hiervan is in het belang van de tientallen miljoenen fans. De corruptie, vriendjespolitiek, deals met voorkennis en het wegsluizen van geld vormen een voortdurend schandaal binnen de FIFA.

Als non-profitorganisatie ontvangt FIFA inkomsten uit kaartverkoop, hospitality, uitzendrechten en sponsorgelden, wat in de miljarden dollars loopt. Dit alles is vrijgesteld van belasting. Maar de 11 Amerikaanse steden waar de wedstrijden worden gehouden, dragen de kosten voor infrastructuur, faciliteiten en veiligheid en beveiliging voor de enorme menigten. Dit geld wordt onttrokken aan de budgetten van deze steden, die al flink zijn ingekrompen. 

De inkomstenstromen en winstcijfers van FIFA zijn ongeëvenaard in de internationale sportwereld. Dankzij het uitgebreide WK 2026 met 48 teams, dat in de VS, Canada en Mexico wordt gehouden, heeft FIFA de oorspronkelijke verwachtingen overtroffen en een ongekend bedrag van 13 miljard dollar bereikt.

FIFA-voorzitter Gianni Infantino verdient 6 miljoen dollar per jaar aan salaris en bonussen. Dat betekent dat zijn inkomen, 365 dagen per jaar, meer dan 16.000 dollar per dag bedraagt. Geen wonder dus dat hij “dynamische prijsstelling” met exorbitante ticketprijzen tot wel 5.000 dollar voor een zitplaats redelijk vindt. 

Een alliantie met commerciële partners en sponsors die miljarden dollars waard zijn en winst maken, is het enige dat telt. Het kapitalisme vereist de constante generatie van winst, ongeacht de menselijke kosten. Infantino verdedigt het organiseren van wedstrijden in de VS door zich te richten op de winst die het toernooi oplevert voor FIFA, de mediabedrijven en grote hotelketens, in plaats van op de discriminerende barrières waarmee teams te maken krijgen en de bedreigingen voor fans.

In plaats van de teams en fans van FIFA te vertegenwoordigen, proberen de multimiljonairs in het bestuur van FIFA president Donald Trump te paaien. Ze hebben een nieuwe, jaarlijkse prijs in het leven geroepen, de “FIFA Vredesprijs – Voetbal verenigt de wereld”, en deze in december 2025 aan Trump toegekend voor zijn vermeende onvermoeibare inzet voor vrede. FIFA haastte zich om samen te werken met Trumps “Raad van Vrede” voor Gaza. 

Voor marxisten, zelfs als ze voetbalfans zijn, is deze volledige afstemming van FIFA op het racistische beleid van de VS nauwelijks verrassend, hoewel het wel schandalig is. Elke instelling in een klassenmaatschappij – inclusief onderwijs, cultuur, recht, media, religie en sport – dient om de macht van de heersende klasse te legitimeren en in stand te houden.

De rol van deze instellingen, waaronder de miljardenorganisatie FIFA, is ervoor te zorgen dat de economische en politieke status quo onaangetast blijft. Deze instellingen verdedigen loyaal het rechtssysteem, de politie en het leger, inclusief de ICE-agenten, die rechtstreeks de belangen van de heersende klasse behartigen en afwijkende meningen onderdrukken.

Het uitdagen van de directie van FIFA is een belangrijk front in de klassenstrijd.